Berichten

‘Dankzij mijn hond heb ik mijn vrijheid terug …’

Tijdens de Matsuri gaat de opbrengst van de bingo en collectebussen naar het project Veteranenhond van Hulp voor Helden. Lees hier het verhaal van Trevor en zijn hulphond Mister.

Door Jan Schoenman:

Nadenken

Het is 2006 als korporaal der eerste klasse Trevor Veira naar Afghanistan wordt uitgezonden. Hij werkt in de logistiek op onder meer het vliegveld van Kandahar en in Kamp Holland. “Net als zoveel collega-veteranen kijk ik met gemengde gevoelens terug op die uitzending. Enerzijds kon ik onder moeilijke omstandigheden doen waarvoor ik was opgeleid en heb ik werkelijke kameraadschap ervaren, anderzijds waren er ook minder plezierige dingen zoals raketinslagen en een vrachtwagenongeluk”, zo blikt Trevor terug. “Aan dat ongeluk heb ik ernstig rugletsel overgehouden. Ik heb nog wel mijn uitzending afgemaakt maar uiteindelijk moest ik in 2007 de dienst verlaten.”

Trevor gaat aan de slag bij MartinAir maar wanneer vanwege dat rugletsel in 2010 ook zijn benen gaan uitvallen, komt hij thuis te zitten om uiteindelijk in 2012 volledig afgekeurd te worden. “Het gevolg was wel dat, omdat ik lichamelijk steeds minder kon, ik steeds meer tijd kreeg om na te denken. Nachtmerries en flashbacks waren daarvan het gevolg. Bovendien had ik in die periode een heel kort lontje. Ik leefde op gespannen voet met de wereld, maar vooral met mezelf. Op een gegeven moment durfde ik amper nog naar buiten en kwam ik eigenlijk nergens meer. Een behoorlijk isolement dus.” Er wordt bij Trevor PTSS vastgesteld en samen met die ernstige rugklachten leidt dat tot een militair invaliditeitspensioen op zowel geestelijke als lichamelijke gronden.

Trevors’ partner Patricia (35) over die periode: “Ja, dat was een hele zware tijd. Je ziet dat het met je partner steeds slechter gaat, maar de zorg om onze drie kinderen en mijn eigen werk ging wel gewoon door. Ik kwam niet meer tot rust. We hebben hulp gezocht, maar dat heeft niet gebracht wat we ervan hoopten. Uiteindelijk werd ik actief bij de Stichting Veteranen Amsterdam en vooral het lotgenotencontact binnen het inloophuis van de Stichting heeft ons goed gedaan. Het was ook via die weg dat we voor het eerst hoorden van de Stichting Hulphond Nederland en het werk dat ze doen.” Eind 2012 benadert Patricia Hulphond Nederland en al snel wordt er vanuit de Stichting contact opgenomen. Er volgt een eerste kennismaking met Mister, een koningspoedel die op dat moment in opleiding is, en na afronding daarvan doet Mister op 16 mei 2013 zijn intrede in Huize Veira.

Hulphond

Hulphond Nederland leidt, als gezegd, ook honden op voor mensen die lijden onder PTSS. Dat kunnen (voormalig) militairen zijn, maar ook politiemensen, treinmachinisten of slachtoffers van (sexueel) geweld. Voor hen is de hulphond allereerst een ‘buddy’: iemand die er altijd voor je is, die aandacht geeft en die vertrouwd aanvoelt. Maar zo’n PTSS-hulphond is veel meer: hij kan de eerste signalen van een nachtmerrie waarnemen en daar adequaat op reageren. De hond maakt zijn baas wakker waardoor de nachtmerrie en de herbeleving stopt. Ook heeft de hond geleerd de opbouw van stress tijdig te herkennen. Als zijn baas een paniekaanval krijgt, trekt de hond hem weg uit die stressvolle situatie. De baas, in dit geval Trevor, leert samen met de hond opnieuw deel te nemen aan het maatschappelijk verkeer waardoor hun kwaliteit van leven enorm toeneemt. Ook Trevor heeft dat zo ervaren: “Ja, er veranderde veel met de komst van Mister, en dat gebeurde al heel snel. Omdat ik de hond zelf moet verzorgen, moest ik ook naar buiten om hem uit te laten. In het begin waren dat maar hele kleine rondjes, maar geleidelijk aan werden die groter. De eerste keer dat ik weer een supermarkt inging, was een enorme overwinning op mezelf!”

“Soms zie je de hond tijden niet, maar Mister registreert feilloos als ik onrustig wordt of gespannen raak. Ook in mijn slaap. Als ik nachtmerries heb, merkt hij dat en maakt hij me wakker. En als dat niet snel genoeg lukt, dan wekt hij Patricia die dan vervolgens mij wakker kan maken. Weet je, het is niet zozeer het stressniveau dat door de aanwezigheid van een hulphond daalt, maar je kunt gewoon zelf veel meer aan. Voor de komst van Mister zat ik dagenlang tussen vier muren en voelde ik me buitenspel gezet. Ik raakte als gevolg van PTSS in een isolement. Die PTSS is natuurlijk niet over, maar met Mister erbij durf ik de deur weer uit – dankzij mijn hond heb ik stukje bij beetje mijn vrijheid weer terug.”

Verzekering

Een PTSS-hulphond is een kostbare aangelegenheid want de opleiding, training en nazorg van één hond kost 21.000 euro. “Ja, dat is vreselijk veel geld. Maar het is wel iedere cent waard, want het is een wereld van verschil sinds Mister er is. Nu functioneren we weer als gezin. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik de kar niet meer in mijn eentje hoef te trekken maar bepaalde dingen rond Trevor aan Mister kan overlaten. Deze hond is voor ons een eerste levensbehoefte en ik zou het dan ook een hele goede zaak vinden als de overheid en de zorgverzekeringen de opleiding van deze honden zouden vergoeden. Dan zouden veel meer veteranen de beschikking over zo’n hond kunnen krijgen. Dat scheelt een hoop sociale en maatschappelijke ellende met alle financiële en emotionele kosten die daarvan het gevolg zijn”, concludeert Patricia.

 

Wil jij mensen zoals Trevor helpen? Kijk dan op www.hulpvoorhelden.nl/

‘Ik wilde ergens naar toe werken en zo kwam de Matsuri in mijn vizier!’

“Voor mijn werk bij de Landmacht heb ik de opleiding verpleegkunde moeten volgen. Tijdens deze opleiding zou ik 2,5 jaar niet op de kazerne komen. Om toch fit te blijven ben ik gaan fitnessen, maar ik merkte dat ik daar niet mijn voldoening uit kon halen. Ik wilde wat anders gaan doen. Mijn vrouw, Ellen, trainde bij een gym in Zwolle waar aan kickboksen gedaan werd, maar daar mistte ik iets. Daarom besloot ik langs West te rijden om een kijkje te nemen. Op dat moment waren ze nog druk bezig met verbouwen. Anneloes gaf mij een rondleiding en ik heb daarna besloten een proefles te nemen. Na de proefles was ik verkocht en ben niet meer weggegaan.”

Laagdrempeligheid

“Wat mij zo aanspreekt bij Tabonon is de saamhorigheid en gezelligheid. Ik kom op locatie Oost en West en merk op beide locaties dezelfde sfeer. Dat mistte ik bij de andere sportscholen. Iedereen verwelkomt je en laat weten hoe tof het er is. Aan de andere kant is Tabonon echt een plek met duidelijkheid en structuur. Die combinatie sprak mij heel erg aan.”

Matsuri

“Op een gegeven moment merkte ik dat ik er meer en meer plezier in kreeg. Ik begon te merken dat mijn conditie en kracht vooruit gingen. Daarom ging ik op zoek naar iets om naartoe te werken. Ik begon mijzelf ook af te vragen of een wedstrijd vechten wat voor mij zou zijn. Het traject naar een wedstrijd toe en de wedstrijd zelf maakte mij nieuwsgierig. Zo kreeg ik de Matsuri in het vizier en heb ik mij daar voor aangemeld. Het werken ernaar toe neem ik nu als meetpunt, zodat ik erachter kom of ik dit ook voor een echte wedstrijd zou doen. Dus ja, ik doe 7 maart mee!”

Thuis

“Ellen begon te merken dat ik met een goed gevoel thuiskwam en ik nodigde haar uit om eens te komen kijken. Ik wilde haar zeker niet weg hebben bij de andere gym, maar ook zij was op zoek naar meer. Om de sfeer van Tabonon te ervaren raadde ik haar aan om zonder mij een les te proberen, zo zou ze ook merken hoe laagdrempelig Tabonon is. Mijn vrouw probeerde een les van Anneloes en ze was meteen om. Wij trainen nu samen bij Tabonon en na een training proberen wij thuis nog eens de combinaties. Inmiddels is ze zwanger van ons tweede kind en heeft nog tot de helft van haar zwangerschap de trainingen gevolgd.”

Gastheerschap

“Bob vroeg mij of ik gastheer wilde worden van locatie West, want daar waren ze nog op zoek naar een gastheer. Met het drukke schema van thuis was het wat moeilijke te plannen, Ik zat met een studie en het gezin. Maar omdat we zelf niet uit Zwolle komen leek het mij een goede stap om een sociaal netwerk op te bouwen. Dus waarom ook niet?  Wat ik vooral leuk vind aan het gastheerschap is om nieuwe mensen over een drempel heen te helpen. Ze weten totaal niet wat ze kunnen verwachten en dan kun je ze mooi vertellen wat wij als Tabonon doen. Je ziet ze blij vertrekken en willen graag nog een keer komen. Dan heb ik mijn doel bereikt. Ik ben gastheer op de woensdag. Er is dan aardig wat jeugd aanwezig. Tijdens de les voeg ik mij bij de ouders om een praatje te maken en dan gaat het niet alleen over het kickboksen. Mede hierdoor zijn wij voor het kerstgala een drankje wezen doen bij Judith. Dat is de gezelligheid die er is en dat helpt ook bij de sociale aarding in Zwolle.”

Toekomst

“Ik ging van de kazerne naar de opleiding verpleegkunde die ik inmiddels met goed gevolg heb afgerond. Het was af en toe best pittig om een studie, gezin en het trainen te combineren. Vanaf eind maart ben ik weer terug op de kazerne en zal mede door de studie wat minder te zien zijn op de woensdag en bij de trainingen. Maar ik blijf zeker actief. Tabonon is voor mijn vrouw en mij echt ons ding geworden. We vertellen elkaar altijd enthousiast over de les. Ik probeer Tabonon ook wat  bekend te maken in de straat. Zo is mijn overbuurman begonnen met zijn kleine, die doen ouder-kind trainingen op zaterdag. Zelf traint hij ook op donderdag en wil hij nog meer lessen gaan volgen. Ook een andere buurman is erg nieuwsgierig geworden. Ik ben echt heel enthousiast en de sfeer is gewoon top.”

Hardloopgroep

“Ik bleef niet alleen door het kickboksen fit, ook door het hardlopen en fietsen. Ik had mij ingeschreven voor de Stadshagenrun. Bob had dat te horen gekregen en vroeg of ik daar iets voor wilde organiseren. Het was allemaal last-minute, maar we zijn met een goede groep daar heen gegaan. Van tevoren verzamelden we bij Daphny thuis om wat te eten en drinken. Iedereen was enthousiast en bood aan om te helpen. Het was een geslaagd evenement en Bob vroeg of ik hier verder in wilde gaan. Zo kunnen we in 2020 vaker zulke evenementen gaan doen. Dit levert natuurlijk een stuk saamhorigheid op tussen de verschillende locaties. Iedereen is welkom, er zijn geen verplichtingen en het is een extraatje om je training naar een hoger niveau te tillen.

Klinkt dit als een uitdaging voor jou en wil je eraan meedoen? Stuur een mail naar Jeroen: hardlopen2020@gmail.com

Niels: Matsuri voor mij de ideale uitkomst

Sinds dit kalenderjaar ben ik verantwoordelijk voor de blogs van Tabonon. Wellicht heb je ze al eens gezien of gelezen. Iedere week interview ik iemand waarna ik zijn/haar verhaal op papier zet. Op die manier leer ik veel nieuwe mensen kennen en de lezers natuurlijk ook. In december 2018 heb ik mezelf via een blog voorgesteld, maar ik wilde graag nogmaals het woord pakken. Wat daar de reden van is? Lees het hier in de blog van deze week.

‘’Inmiddels ben ik alweer zo’n anderhalf jaar lid van Tabonon. Als ik terugblik op m’n eerste bezoek aan Tabonon valt me één ding eigenlijk op. Dat m’n eerste indruk eigenlijk overeen komt met mijn huidige indruk. Er heerst een gezellige, veilige sfeer en de trainingen worden serieus en professioneel ingericht door de verschillende train(st)ers.

Tabonon beweegt

Dat betekent overigens niet dat er niks verandert bij Tabonon. Integendeel. Er wordt dagelijks gewerkt aan verbeteringen, nieuwe concepten en natuurlijk de opening van de nieuwe locatie in West. Vanuit de kernwaarden van Tabonon worden diverse ideeën tastbaar gemaakt. Zo zie je dat Tabonon beweegt, maar dat het unieke DNA gerespecteerd blijft.

Matsuri 4.0

Vorige week heb ik deelgenomen aan de vierde editie van de Matsuri. Het was de eerste keer dat ik mee heb gedaan. Echt een aanrader! Voor de mensen die niet weten wat het is; de Matsuri is een uniek evenement van Tabonon waarbij je een wedstrijd vecht op maximaal 40%. Zo krijg je de kans op een wedstrijdervaring waarbij er geen risico is op een knock-out.

Iedere week train ik zo’n drie keer bij Tabonon. Dat mag ik graag doen, maar het natuurlijk wel leuk om er een doel aan te koppelen. Dat je ergens naartoe werkt. De Matsuri was voor mij persoonlijk de ideale uitkomst, omdat ik geen echte wedstrijden ambieer.

Terugblik

Wat een leuke ervaring! Er waren wat vrienden en familie aanwezig om me aan te moedigen. Nogmaals bedankt daarvoor! Maar wat was het intensief zeg. Het incasseren heb ik denk ik het meest onderschat. Dat kostte me veel energie. De wedstrijd duurde drie keer anderhalve minuut. Dat klinkt niet zo lang, maar ik was helemaal op na de laatste bel. Ik denk dat mijn tegenstander en ik beiden een goede partij hebben gevochten die terecht is geëindigd in een gelijkspel.

De volgende editie van de Matsuri ben ik er vanzelfsprekend weer bij. Een leuk evenement om bij aanwezig te zijn en om aan deel te nemen. Het zorgt toch voor wat extra motivatie bij de trainingen en je hebt iets om naartoe te werken. Twijfel je om er ook aan deel te nemen? Gewoon doen! Ik spreek nu uit ervaring en raad het je echt aan. Grijp je kans op een unieke ervaring. Osu.’’

Unieke kickbokswedstrijd met oud-wereldkampioen in Zwolle

Op 24 november 2018 staat een unieke kickbokswedstrijd op de agenda van vechstportschool Tabonon in Zwolle. Op deze dag stappen niet alleen 60 leden van de sportschool de ring in voor een partijtje MMA of kickboksen. Ook oudwereldkampioen kickboksen Martin van Emmen doet mee.

In 2017 organiseerde Tabonon voor het eerst een Matsuri: een uniek evenement waarbij leden van de vechtsportschool de kans krijgen om de ervaring van een kickboks- of MMA-wedstrijd op te doen. “Wij zijn de eerste vechtsportschool van Nederland die zo’n evenement organiseren. Niet iedereen heeft ambitie om profes-sionele wedstrijden te vechten. Op deze manier bieden wij leden de kans om een geweldige ervaring op te doen én hun familie en vrienden te laten zien wat de sport en sfeer bij ons inhoudt. Doordat de leden in hun eigen sportschool vechten onder vertrouwde omstandigheden, creëren we een veilige sfeer”, licht Kamran toe. Daarbij worden de partijen maar op slechts 40% van de kracht gevochten, waardoor er geen risico is op een knock-out.

Wereldkampioen in de ring

De Matsuri in november is alweer de derde editie van het evenement in Zwolle. Echter is dit de eerste keer dat er iemand meedoet die geen lid is van de sportschool zelf, namelijk oud-wereldkampioen kickboksen Martin van Emmen. Kamran licht toe: “Ons motto is ‘sport voor iedereen’. Daarom hebben we ook de Matsuri bedacht: het is een laagdrempelige kickbokswedstrijd voor iedereen. Of dat nou is voor mensen die geen ambitie hebben om een professionele partij te vechten of die een carrière hebben gehad, maar toch nog een keer de ring in willen.” Van Emmen vecht deze dag tegen een van de trainers van Tabonon.

Kickbokswedstrijd voor een goed doel

Wegens het succes van het evenement, is er een goed doel aan het evenement gekoppeld. Dit jaar werd tijdens de tweede editie in juni al ruim €1200,- werd opgehaald voor Stichting Tegenkracht. “Ook deze editie willen we ons mooie evenement inzetten om geld op te halen voor een goed doel. We hebben nu voor een doel gekozen dat heel dicht bij ons staat, namelijk het Jeugdsportfonds”, vertelt Kamran. Het Jeugdsportfonds Zwolle betaalt de contributie voor jongeren van 6 t/m 18 jaar waarvan het gezin niet genoeg geld heeft om een sportlidmaatschap te betalen. “Door de Matsuri aan dit goede doel te koppelen, maken we sport ook écht voor iedereen. We hopen dat door onze bijdrage nog meer kids van sport kunnen genieten, terwijl wij ook onze leden een prachtige ervaring bieden.”

Professionele jury en scheidsrechter

De partijen op 24 november worden gejureerd door een professionele jury. Ook de scheidsrechter is een bekende in de kickbokswereld: niemand minder dan voormalig wereld- en Nederlands kickbokskampioen Jan Lomulder zal de leden veilig door hun wedstrijden leiden.

Ben je benieuwd naar de Matsuri of wil je eens kennis komen maken met de sporten en sfeer bij Tabonon? Kom gerust langs, er staat altijd koffie en thee klaar!

Het verhaal van Frieda: krachtig doch kwetsbaar

Frieda Leeffers, 34 jaar, kreeg 7 jaar geleden de diagnose leukemie. Inmiddels is ze genezen en sport ze veel. “Ik kies ervoor om me krachtig te voelen door te sporten, terwijl ik me ook heel kwetsbaar voel.” Ze vertelt haar verhaal.

“Zeven jaar geleden was ik een weekendje weg in Groningen met mijn partner. Ik was 23 weken zwanger van mijn tweede kindje en was de hele tijd zo moe, dat ik om de haverklap moest gaan zitten om bij te komen. Per toeval werd tijdens een check voor de zwangerschap ontdekt dat mijn bloedwaardes allemaal veel te laag waren. Al snel kreeg ik te horen dat ik leukemie had. Dat was op een donderdag.

Bevallen tussen chemo door

De maandag erna werd ik opgenomen in het ziekenhuis en zijn we gelijk gestart met chemotherapie. Na de eerste serie chemo van 5 weken, mocht ik 2 weken naar huis om aan te sterken voor mijn bevalling. Daarna ben ik ingeleid en met 32 weken bevallen van onze dochter Evi Manoa. Ik had een prachtige bevalling. Maar als ik nu foto’s terug zie, dat ik daar lig met een kaal hoofd met een baby op mijn buik… Dat blijft me altijd aangrijpen. Daarna volgden nog twee series chemo’s van 5 weken. Na deze zware periode was ik het vertrouwen in mijn lijf volledig kwijt geraakt.

Stoere sport voor een stoere vrouw

Op 24 maart 2018 is het exact 7 jaar geleden dat ik de diagnose kreeg. Ik sportte toen nog niet, dat was geen onderdeel van mijn leven. Nu sport ik veel: ik doe yoga en kickboksen. Ik vind kickboksen zó heerlijk, ik kan mezelf er echt in kwijt. Ik kan erin tot het naadje gaan. En het is een stoere sport, ik kan mij daarmee identificeren. Want ik voel me ook best stoer sinds mijn ziekte en alles wat daarna is gebeurd. Zo zou ik bijvoorbeeld nooit meer kinderen kunnen krijgen, maar heb ik inmiddels toch een derde kindje gekregen.

Fit zijn voelt krachtig

Door het sporten voel ik me krachtig en fit. En dat voelt goed. Maar ook al voel ik me krachtig, ik voel me ook heel kwetsbaar. Want het maakt niet uit hoe fit je bent, kanker overkomt je en daar kun je niks aan doen. Er blijft altijd een angst dat het terugkomt. Ik kies er echter voor om me naast die kwetsbaarheid ook krachtig te voelen door veel te sporten. Dat zorgt voor een mooie balans in mijn leven.”

Stichting Tegenkracht: Tabonon helpt!

Er zijn helaas heel veel mensen met een soortgelijk verhaal. Kankerpatiënten die hun lichaam niet meer vertrouwen. Stichting Tegenkracht helpt patiënten hierbij, door ze een sportplan op maat te bieden en hen te begeleiden, zodat ook zij zich weer krachtiger kunnen voelen.

En Tabonon helpt daar natuurlijk graag aan mee! Daarom hebben we dit prachtige goede doel aan onze Matsuri van 17 maart gekoppeld.

Help jij ook mee? Doneer dan vanaf 1 euro via deze link of doneer je kleingeld in de pot op onze balie bij Tabonon Diezerpoort! Elke cent helpt!

Lees hier meer over Stichting Tegenkracht.

Even voorstellen: Stichting Tegenkracht

De Matsuri op 17 maart dit jaar staat niet alleen in het teken van het vechten tegen elkaar in de ring, maar ook in het vechten voor een goed doel: Stichting Tegenkracht. We vroegen Matijs Jansen, coördinator van Stichting Tegenkracht, om meer te vertellen over de stichting.

“Stichting Tegenkracht probeert kankerpatiënten het vertrouwen in hun eigen lichaam terug te geven. Dat doen we door ze een bewegingsplan op maat te bieden. Dit plan wordt gebaseerd op hun wensen en behoeften. Daarnaast begeleiden we ze vervolgens bij het sporten en bewegen. Dit doen we niet alleen, maar samen met sportbegeleiders, oncologen, fysiotherapeuten en sportartsen. Uiteindelijk is het idee dat cliënten zelfstandig verder kunnen sporten binnen het reguliere sportaanbod in hun omgeving en op die manier fit kunnen blijven.

Fit de behandeling in voor een sneller herstel

Sport is ontzettend belangrijk voor mensen die behandeld worden tegen kanker. Zij kunnen zich dan ook vanaf het moment van diagnose bij ons aanmelden. Soms zorgen we simpelweg voor fysiotherapie aan huis. Maar het kan ook gaan om sporten in de sportschool. Door te sporten krijgen ze vertrouwen in hun lichaam en kunnen ze hun behandeling krachtiger tegemoet gaan. Dat heeft ook een positief effect op de behandeling tegen de ziekte, want doordat iemand meer energie heeft en fitter is, gaat het herstel ook sneller. En jullie vechtsporters weten als geen ander wat beweging met je doet.

De strijd om het leven

De stichting is 12 jaar geleden opgezet door Jelle Wolthuizen. Jelle was erg fit en sportte veel. Toen hij de diagnose slokdarmkanker kreeg, voelde hij zich in de steek gelaten door zijn eigen lichaam. Zo fit mogelijk wilde hij de nodige operatie en behandeling in gaan. Daarom maakte hij een eigen sportplan op maat. Hij realiseerde zich dat er veel meer kankerpatiënten zijn die hier baat bij zouden hebben en heeft daarom deze stichting opgericht, compleet op basis van vrijwilligers. Jelle is 11 jaar geleden overleden. Het doorzetten van de stichting drijft op het doorzettingsvermogen van Jelle. Want de strijd tegen kanker is de strijd van je leven. We vinden het daarom erg mooi dat onze organisatie aan de Matsuri van Tabonon is gekoppeld. Want de klappen die kankerpatiënten opvangen, zijn vele malen harder dan de klappen die uitgedeeld worden bij het kickboksen.”

Vecht mee!

Stichting Tegenkracht groeit de laatste jaren. In totaal heeft de stichting al meer dan 2000 kankerpatiënten geholpen aan een sportplan op maat, elke maand schrijven zich 30 tot 40 nieuwe cliënten in. Geld om deze cliënten te helpen is dan ook hard nodig. Vecht ook mee en help kankerpatiënten met hun gevecht tegen kanker!

Hoe vecht ik mee?

  • Doneer zelf
    Ga naar deze link, kies een voorgesteld bedrag wat je wilt doneren of vul zelf een bedrag in (onderin). Doneren kan al vanaf 1 euro!
  • Laat je sponsoren!
    Doe jij mee met de Matsuri? Dan kun je je laten sponsoren! Start via deze link een eigen ‘actie’, vul een streefbedrag in en deel dit met je vrienden, familie, kennissen, collega’s, buren, etc.! Zij kunnen je al sponsoren vanaf 1 euro!

Wij vechten dus vóór sport en tégen kanker en we hopen dat jij meehelpt!

Middels deze samenwerking wil Tabonon geld bijeen brengen om doelen van Stichting Tegenkracht en hun patiënten te verwezenlijken. We willen tenminste €2500,- ophalen!