Kickbokstrainer Jamie van der Ziel van Tabonon

Jamie: “Kickboksen heeft me gevormd tot wie ik ben”

Jamie van der Ziel (29) begon op zijn 14e met kickboksen. Hij traint niet alleen in de wedstrijdgroep, maar deelt zijn jarenlange kickbokservaring ook elke dinsdagavond op de mat als trainer van het beginnersuur. “Kickboksen heeft me gevormd tot wie ik ben”, hij vertelt zijn verhaal.

“Ik kwam voor het eerst met kickboksen in aanraking toen mijn broer ermee begon en ik heel af en toe meeging om te kijken. Op dat moment was ik zelf echter meer van het voetballen en skateboarden. Totdat ik op straat eens wat klappen kreeg van een paar losers. Niets ernstigs, maar het werd pijnlijk duidelijk dat ik mezelf en m’n maatje niet kon of durfde te verdedigen en ik schaamde me er behoorlijk voor. Toen m’n vader via via kreeg te horen wat er gebeurd was, zei hij resoluut: jij gaat op kickboksen, want zoiets laat je niet nog een keer gebeuren.

Kickboksen aan iedereen aanraden

Het was één van de beste beslissingen uit m’n leven! Ik geloof dat ik toen 14 was. Eerst 1 keer in de week na m’n voetbaltraining vanuit Heerde snel door naar Zwolle. Die 1 keer per week werd natuurlijk al snel meer, want ik merkte hoezeer het m’n karakter positief beïnvloedde en ik wilde simpelweg beter worden. Kickboksen heeft me gevormd toen ik jong was. Ik was terughoudend en bescheiden en kickboksen heeft me daarin goed gedaan. Mijn discipline is wel zo gegroeid. Daarom zou ik kickboksen ook aan iedereen aanraden.

Innerlijke kracht vinden

Het is niet zozeer de schoonheid van de vechtsport die me aantrekt, maar meer het rauwe. Lekker primitief een potje knokken. Net zoals de zware krachttraining die ik tijdens m’n studententijd deed. Na een dag studeren, gewoon zware dingen optillen. Heerlijk, dat contrast. Het geeft mij een beetje de balans die ik nodig heb in de hedendaagse maatschappij waarin we wel heel erg afhankelijk worden en makkelijk vergeten waar we vandaan komen. Ik weiger me daaraan over te geven en vind het daarom heerlijk om mezelf fysiek uit te dagen en die innerlijke kracht te blijven vinden. Als je er doorheen denkt te zitten een keer schudden met je hoofd, grommen en weer doorgaan.

Van trainen naar trainer

Ik was vaak in de gym voor m’n eigen trainingen en op een dag kwam er een oproep voorbij van Hanieh. Ze zocht iemand die padstraining wilde geven. Ik gaf aan interesse te hebben, omdat ik destijds veel tijd om handen had en het me hartstikke tof leek. De ‘vacature’ was echter al vervuld, maar toen gaf ze aan dat het beginnersuurtje op de dinsdagavond vrij kwam. Terwijl ik zelf aanvankelijk nog twijfelde, aangezien ik nog nooit voor een groep gestaan had en geen trainersachtergrond had, gaf Hanieh me vertrouwen het te doen. Met de juiste begeleiding vanuit het team geef ik nu alweer ruim een half jaar met heel veel plezier training.

De knop omzetten

Voorop in mijn trainingen staat dat ‘mijn pupillen’ technisch beter worden. Dat is de basis. Misschien niet altijd even leuk, maar als je resultaat boekt, komt het plezier vanzelf. Ook probeer ik ze die knop om te laten zetten. Iedereen kan zoveel meer dan hij of zij zelf vaak denkt. Ik probeer ze dat in te laten zien en te helpen uit die extra reserve te putten door te zorgen voor een energieke sfeer (lees: iedereen flink oppeppen en goede, harde muziek) en dan doen zij de rest. Ik vind het daarnaast belangrijk dat iedereen zich thuis voelt op de mat en lekker stuk naar huis gaat, hoeveel of weinig je ook kunt. Je komt hier tenslotte om te leren én het beste uit jezelf te halen. Gelukkig is het bij Tabonon ook altijd gezellig, en dat is wat mij betreft een dikke bonus.