Hanieh over Psychomotorische Therapie bij Tabonon

Tabonon is meer dan vechtsport voor iedereen. Wij bieden ook Psychomotorische Therapie (PMT) in 1 op 1 therapielessen, gegeven door onze 3 therapeuten: Femke, Sylvester en Hanieh. In deze therapie wordt kickboksen ingezet om inzicht te krijgen in persoonlijke problemen en uit te zoeken waar deze vandaan komen. Het doel? Een positieve gedragsverandering, waardoor mensen de regie op hun eigen leven terugkrijgen. Hanieh vertelt.

“Onze eerste PMT-les werd 10 jaar geleden gegeven. Het was een hulpvraag die wij op de sportschool zagen. Bij de sportschool komen allerlei mensen binnen met een verschillende vraag. De ene wil afvallen, de ander wil fitter worden, iemand anders wil wedstrijden doen. Maar er zijn ook mensen die sociale problemen, angst een negatief zelfbeeld of een ander probleem hebben. We krijgen meer hulpvragen van onze leden dan we in onze groepslessen kunnen beantwoorden. Omdat we vechtsport voor iedereen zijn, zijn we daarom ook PMT gaan aanbieden.

Inmiddels wordt er zo’n 20 uur PMT per week gegeven, werken we samen met het RIBW, Bureau Halt, Zorgwijkteam Zwolle, Domein en met sportservice.

Kickboksen en PMT om te helpen genezen

Kickboksen is een hele goede combinatie met therapie. Het is een middel om zelfvertrouwen te kweken, grenzen aan te geven en agressie kwijt te kunnen. Als je al je energie eruit slaat, kun je makkelijker bij de kern komen als je barrières hebt. Als je je eigen krachten leert kennen wordt je ook krachtiger. De focus binnen de PMT-lessen ligt daarom op al je energie kwijt kunnen en je eigen kracht leren kennen. Mede hierdoor kunnen we bij de kern van een knelpunt komen, met als doel om aan de hand daarvan te helpen genezen.

PMT is voor iedereen

We helpen mensen met heel uiteenlopende problemen, van A tot Z. Mensen met angstaanvallen, depressie, mensen die problemen op hun werk hebben of ergens anders knel lopen, een burn-out hebben of misbruikt zijn, mensen die een laag zelfbeeld hebben. Het zijn allemaal mensen die in het leven knel zitten en dat graag willen oplossen. En niet alleen volwassenen, maar ook kinderen.

Zit jij ergens mee in de knel?

Heb jij het idee dat Psychomotorische Therapie jou zou kunnen helpen? Mail of bel (0652331133) dan voor meer informatie, dan kijken we samen wat we voor jou kunnen betekenen!

Liza: “Er zit vaak meer in dan je zelf denkt”

Liza Zwijnenberg, onze 24-jarige kickbokstrainster op de woensdag voor het gevorderdenuur, traint al sinds haar 15de bij Tabonon. “Kickboksen betekent voor mij grenzen verleggen.”  Je leest hier haar verhaal.

“Mijn neven en broer zaten op kickboksen. Mijn moeder zei dat ik eens mee moest gaan. Ik zat toen op turnen en was niet echt een meisje-meisje,  maar dacht dat het niks voor mij zou zijn, want ‘daar krijg je blauwe plekken van’. Het was heel anders dan ik me ingebeeld had. Ik heb een keer meegedaan en vond het gelijk geweldig!

Van beginners naar wedstrijdgroep

Ik was echt helemaal kapot na die allereerste training. Ik vond het heerlijk om alles te kunnen geven en daarnaast was ik op dat moment echt alleen met sporten bezig. Het gaf mij daarom ook een ontspanning. Toen gingen we afgroeten en hoorde ik de vogeltjes, ik was helemaal zen! Ik heb gelijk een abonnement genomen. Toen ik bij de beginners zat, keek ik toch wel op naar de gevorderden en wilde ik meer. De drang om er alles uit te halen wat er in zat en te kijken hoe ver ik kon komen. Kickboksen is grensverleggend: je kunt vaak meer dan je zelf denkt.

Van beginner naar wedstrijdgroep

Eenmaal in de gevorderdengroep wilde ik dan ook wel graag naar de wedstrijdgroep. Niet direct om ook wedstrijden te doen, dat leek mij toen alsnog niet iets voor mij, maar wel om op dat niveau te kunnen trainen. Ik kwam dan ook uiteindelijk in de wedstrijdgroep terecht.

Door het trainen in de wedstrijdgroep begon er toch iets te kriebelen en leek een wedstrijd vechten mij wel heel vet. Dan train je ook ergens naartoe. En toen de trainers er vertrouwen in hadden, groeide bij mij ook het zelfvertrouwen om te willen vechten in de ring. Op mijn 17de heb ik dan ook een wedstrijd gevochten.

Met sport komt alles boven

In januari 2018 hoop ik af te studeren van mijn opleiding PMT (Psychomotorische Therapie). Het combineren van therapie met sport en spelactiviteiten om mensen te helpen met psychische problemen, vind ik erg interessant. Mensen kunnen makkelijk ergens omheen praten. Maar met sport komt vaak het oude gedrag van mensen naar boven, en vaak is dit dan ook waar zij tegenaan lopen in het dagelijks leven.

Ook al doe ik PMT, ik ben wel gewend om voor een groep te staan. Toen ik nog de opleiding PMT deed aan de Hogeschool Windesheim, kickbokste ik al bij Tabonon. Toen Hanieh werd gevraagd om daar kickboksles te geven aan studenten bij het Windesheim, heeft zij mij gevraagd of ik dat niet wilde doen. Zo ben ik in het les geven gerold.

Sneller leren door herhaling

Toen er vervolgens een uur vrijkwam bij Tabonon, ben ik dat uur gaan geven. Ik wil in mijn trainingen mensen iets leren, ik wil ze iets meegeven. Ik herhaal liever een paar weken iets om dat in te bouwen. Bijvoorbeeld: een trap krijgen is een trap geven. Stapsgewijs probeer ik dat erin te krijgen, want naar mijn idee leer je beter door herhaling dan van elke week de focus op iets anders te leggen. Het wordt dan in het sparren meer een gewoonte dan een toevalstreffer.

Kwaliteit in trainingen

Ik vind het tof om training te geven bij Tabonon. Het mooie aan Tabonon is de kwaliteit van de trainingen. Neem bijvoorbeeld de trainingen voor trainers die gegeven worden. Het doel is om de kwaliteit te behouden en altijd te verbeteren. En Tabonon is voor iedereen en dat is ook echt zo. Ik ben hier als 15-jarig meisje begonnen met kickboksen. Er zijn doorgroeimogelijkheden om wedstrijden te gaan doen, maar als je alleen als recreant wilt trainen, kan dat ook. Daarnaast was de sfeer zelfs toen ik begon al goed!”

Jamie: “Kickboksen heeft me gevormd tot wie ik ben”

Jamie van der Ziel (29) begon op zijn 14e met kickboksen. Hij traint niet alleen in de wedstrijdgroep, maar deelt zijn jarenlange kickbokservaring ook elke dinsdagavond op de mat als trainer van het beginnersuur. “Kickboksen heeft me gevormd tot wie ik ben”, hij vertelt zijn verhaal.

“Ik kwam voor het eerst met kickboksen in aanraking toen mijn broer ermee begon en ik heel af en toe meeging om te kijken. Op dat moment was ik zelf echter meer van het voetballen en skateboarden. Totdat ik op straat eens wat klappen kreeg van een paar losers. Niets ernstigs, maar het werd pijnlijk duidelijk dat ik mezelf en m’n maatje niet kon of durfde te verdedigen en ik schaamde me er behoorlijk voor. Toen m’n vader via via kreeg te horen wat er gebeurd was, zei hij resoluut: jij gaat op kickboksen, want zoiets laat je niet nog een keer gebeuren.

Kickboksen aan iedereen aanraden

Het was één van de beste beslissingen uit m’n leven! Ik geloof dat ik toen 14 was. Eerst 1 keer in de week na m’n voetbaltraining vanuit Heerde snel door naar Zwolle. Die 1 keer per week werd natuurlijk al snel meer, want ik merkte hoezeer het m’n karakter positief beïnvloedde en ik wilde simpelweg beter worden. Kickboksen heeft me gevormd toen ik jong was. Ik was terughoudend en bescheiden en kickboksen heeft me daarin goed gedaan. Mijn discipline is wel zo gegroeid. Daarom zou ik kickboksen ook aan iedereen aanraden.

Innerlijke kracht vinden

Het is niet zozeer de schoonheid van de vechtsport die me aantrekt, maar meer het rauwe. Lekker primitief een potje knokken. Net zoals de zware krachttraining die ik tijdens m’n studententijd deed. Na een dag studeren, gewoon zware dingen optillen. Heerlijk, dat contrast. Het geeft mij een beetje de balans die ik nodig heb in de hedendaagse maatschappij waarin we wel heel erg afhankelijk worden en makkelijk vergeten waar we vandaan komen. Ik weiger me daaraan over te geven en vind het daarom heerlijk om mezelf fysiek uit te dagen en die innerlijke kracht te blijven vinden. Als je er doorheen denkt te zitten een keer schudden met je hoofd, grommen en weer doorgaan.

Van trainen naar trainer

Ik was vaak in de gym voor m’n eigen trainingen en op een dag kwam er een oproep voorbij van Hanieh. Ze zocht iemand die padstraining wilde geven. Ik gaf aan interesse te hebben, omdat ik destijds veel tijd om handen had en het me hartstikke tof leek. De ‘vacature’ was echter al vervuld, maar toen gaf ze aan dat het beginnersuurtje op de dinsdagavond vrij kwam. Terwijl ik zelf aanvankelijk nog twijfelde, aangezien ik nog nooit voor een groep gestaan had en geen trainersachtergrond had, gaf Hanieh me vertrouwen het te doen. Met de juiste begeleiding vanuit het team geef ik nu alweer ruim een half jaar met heel veel plezier training.

De knop omzetten

Voorop in mijn trainingen staat dat ‘mijn pupillen’ technisch beter worden. Dat is de basis. Misschien niet altijd even leuk, maar als je resultaat boekt, komt het plezier vanzelf. Ook probeer ik ze die knop om te laten zetten. Iedereen kan zoveel meer dan hij of zij zelf vaak denkt. Ik probeer ze dat in te laten zien en te helpen uit die extra reserve te putten door te zorgen voor een energieke sfeer (lees: iedereen flink oppeppen en goede, harde muziek) en dan doen zij de rest. Ik vind het daarnaast belangrijk dat iedereen zich thuis voelt op de mat en lekker stuk naar huis gaat, hoeveel of weinig je ook kunt. Je komt hier tenslotte om te leren én het beste uit jezelf te halen. Gelukkig is het bij Tabonon ook altijd gezellig, en dat is wat mij betreft een dikke bonus.

Philip: “Ik ben een old-school karate jongen”

Philip Bouwmeester is in het dagelijks leven facilitair beheerder van een woonzorgcentrum, waar hij onder andere jongeren met een beperking begeleidt. In zijn vrije tijd is deze 62-jarige geboren en getogen Assendorper regelmatig te vinden op de mat van Tabonon. In 1980 begon hij al met kickboksen. Hij vertelt zijn verhaal.

“In mijn jeugd heb ik diverse sporten gedaan, zoals voetballen en wielrennen. Totdat mijn zwager mij in 1975 meenam voor een proefles karate. Daarin werd ik zeer fanatiek. Binnen no-time had ik de blauwe band. In ongeveer 1980 besloot ik een keer een proefles kickboksen te doen. Dat was zo heftig en intensief dat ik na de training niet goed meer wist wat onder en boven was. Iets in mij dacht ‘wat is dit?’, maar ik realiseerde me dat ik iets heel moois aangereikt kreeg. Het verlegde mijn grenzen, was echt uitdagend.

Eerste date bij Tabonon

Uiteindelijk ben ik fanatiek gaan kickboksen. De sportschool waar ik toen trainde was de enige in Zwolle. Er kwamen zelfs vechters uit Amsterdam regelmatig trainen en Thijs Veltman (Nederlands Kampioen zwaargewicht) gaf er 2 keer per week les. Echter ben ik uiteindelijk gestopt. Maar zo’n 2,5 jaar geleden wilde ik toch weer beginnen. Toen kwam ik uit op de website van Tabonon, waar het e-mailadres van Hanieh stond. Ik heb haar toen een mailtje gestuurd met slechts de tekst: ‘ik wil contact’. Het was grappig, want ik kreeg een mailtje terug waarin stond ‘wil je met me uit?’. Toen zijn we bij Tabonon een kop koffie gaan drinken. Hanieh stelde zich voor en zei ‘Wij hebben 2 kernwaarden: Je mag zijn wie je bent en je wordt gezien’. Dat voelde ik ook gelijk en dat voelde ontzettend goed.

De beste versie van jezelf zijn

Mijn broer Jan was in eerste instantie bang dat ik net als vroeger bij een school terecht zou komen met een macho-cultuur en dat het daardoor de verkeerde kant met mij op zou gaan. Maar Tabonon is helemaal niet zoals de scholen waar ik vroeger trainde. Hier trainen we met elkaar, niet tegen elkaar. Iedereen stimuleert elkaar juist, bij Tabonon kun je de beste versie van jezelf zijn.

Stappen zetten door personal training

Ik train minimaal 1 keer in de week tijdens mijn personal-training (PT), maar ik probeer 3 of zelfs 4 keer per week te trainen. Door mijn PT-lessen heb ik al veel stappen genomen. Ik verwachtte geen groepstraining te gaan doen, maar doe dat nu bijvoorbeeld toch. Je moet tijdens trainingen fysiek aan de bak en je gaat altijd net wat verder dan je denkt dat je aankan. Je hoofd denkt vaak dat je het niet kan, maar ik heb inmiddels mede door de PT geleerd dat ik daar niet meer naar moet luisteren. Het is belangrijk te beseffen dat je door moet gaan, niet opgeven!

De ‘Tabonon-stijl’

Alle trainers hebben allemaal een eigen identiteit en karakter, maar ‘de Tabonon-stijl’ zie ik terug in alle trainers die ik al heb gehad. Ze staan allemaal voor hetzelfde, en daar word ik echt blij van. Het past ook goed bij deze school om 45+-lessen aan te bieden. Ik denk dat het voor een hoop mensen van mijn leeftijd de drempel verlaagd. Je traint dan immers in een groep waar je je mee kunt identificeren. De lessen worden aangepast op de doelgroep, dat past echt bij Tabonon. Ik vind dat grandioos.”

De 45+-training wordt elke zondag om 11:00 uur gegeven door Marco op onze locatie in Dieze.

Rozemarijn: “Alles eruit halen wat erin zit”

Rozemarijn Peters, 34 jaren jong en woonachtig in Zwolle met haar 2 dochters (2 en 5 jaar) en vriend, is sinds begin deze maand een van de nieuwe trainers bij Tabonon. Acht jaar geleden ging ze de liefde achterna en kwam zo als geboren en getogen Amsterdammer in Zwolle terecht. Nu is ze bijna dagelijks te vinden bij Tabonon. Ze vertelt wat haar beweegt.

Vanaf 2008 doe ik mee aan bodybuild-wedstrijden. De highlight was 2013, toen ik het NK bodybuilding in de fitnessklasse won. Daarvoor heb ik altijd geturnd, van mijn 8ste tot mijn 18de. Ook daar trainde ik op nationaal niveau en deed ik mee aan wedstrijden. Dat is dan ook wat ik zo mooi vind aan alle sporten: de discipline, gezond leven en de bepaalde leefstijl die bij de sport hoort. Je lijf kan door discipline en inzet te tonen zoveel meer dan je zelf denkt. Dat vind ik prachtig!

Liefde bij de eerste stoot

Toen ik nog niet kickbokste, keek ik altijd veel vechtsporten op tv. Ik vond het fantastisch om te kijken, maar ik deed zelf nooit mee in deze sport. Ik hou van competitie en het wedstrijdgevoel, van sporten die het uiterste van je vergen. Daarom dacht ik, ‘ik probeer het gewoon een keer’. Ik ben toen eerst bij een andere kickboksschool geweest, maar dat voelde niet goed. Toen ben ik een proefles gaan doen bij Tabonon. De sfeer voelde gelijk goed toen ik binnenkwam. Iedereen is hier welkom, dat voel je gelijk. Tijdens de les was het liefde bij de eerste stoot.

Momenteel train ik naar een wedstrijd toe, ook al duurt het door de blessure aan mijn voet waarschijnlijk nog een tijdje voordat ik de ring in stap. Door naar een wedstrijd te trainen zet ik voor mezelf een stok achter de deur om alles eruit te halen wat erin zit. Ik wil het beste uit mezelf halen, zodat ik vervolgens terug kan kijken en kan denken ‘dit is écht het beste wat ik heb kunnen bereiken’.

Individuele sport samen doen

Het mooie aan kickboksen vind ik dat het een individuele sport is die je toch samen doet. Je moet zelf inzet tonen, maar je bent wel een team. Als je naar een wedstrijd traint, kun je niet zonder een coach, want dan haal je de wedstrijd niet. De persoon die de pads voor je ophoudt, helpt je beter te worden. Iedereen helpt elkaar in deze sport om verder te komen, dat vind fantastisch.

In mijn lessen wil ik dan ook het mooie van de sport en de levensstijl doorgeven aan een ander. Ik vind het daarin belangrijk dat iedereen plezier heeft op een veilige manier. Dat iedereen op zijn of haar eigen niveau kan knallen, of je nou cardio of kracht wilt doen of je gewoon helemaal in het zweet wilt werken. Aan alle verschillende wensen probeer ik in mijn trainingen te voldoen.

Rozemarijn geeft kickboks padsuur in Raalte en krachttraining en PT op onze locatie in Zwolle. Bekijk al onze lestijden hier.

Even voorstellen: Onze nieuwe PR medewerker

Hi, wellicht kennen wij elkaar (nog) niet. Ik ben Inge, 26 jaar en woonachtig in het pittoreske Assendorp met mijn kersverse man. Na mijn uitwisselingsjaar in Zwitersland besloot ik journalistiek te gaan studeren in Zwolle. Zo kwam ik van Deventer in Zwolle terecht, waar ik wat mij betreft nooit meer weg ga.

Een paar jaar geleden studeerde ik af en rolde ik toevallig de groothandel HANOS binnen op de marketingafdeling, waar ik nog steeds met veel plezier werk. Zo mag ik bijvoorbeeld de beste chefs van Nederland en Europa interviewen, niet slecht! Naast mijn werk is de belangrijkste bezigheid in mijn leven sinds het voorjaar van 2016 kickboksen. Het was een soort ‘jeugdding’ dat weer op mijn pad kwam. Toen ik 15 was en voor de middelbare school 3 dagen een keuzesport moest uitproberen, kwam ik bij een kickboksschool in Deventer terecht. Daar volgde ik 3 lessen, waarna ik zo enthousiast was dat de trainer voorstelde om te blijven trainen. Helaas vonden mijn ouders dit geen goed idee en heb ik jarenlang heel veel andere sporten gedaan: van tennis, kanoën en skateboarden tot bootcamps en paardrijden.

Nog steeds ben ik ongelofelijk blij dat ik vorig jaar éindelijk besloot om toch nog een keer een proeflesje kickboksen te doen. Ik ben hooked! Het liefst zou ik elke dag trainen, het is zo ongeveer het leukste wat ik ooit heb gedaan. Maar dat niet alleen, Tabonon is een soort tweede thuis geworden. Ik herinner me dat ik het volgen van een proefles best ‘spannend’ vond; er zit toch een beetje een cliché op de sport. Maar bij binnenkomst stelde iedereen zich gelijk voor en werd ik met zulke open armen ontvangen, dat alles gelijk goed voelde. Bij Tabonon kun je jezelf zijn, wie je ook bent.

Toen Hanieh dan ook een bericht postte dat zij op zoek was naar een nieuwe PR-medewerker, ging er gelijk een lampje bij me branden. Een mooie mogelijkheid om meer bij de sportschool betrokken te zijn en wat mij betreft een leuke bezigheid naast mijn 36-urige werkweek. Vanaf nu zal ik dan ook het stokje van Ellen overnemen en behoor ik ‘officieel’ tot het Tabonon-team, ik heb er zin in!

 

P.S.: Zou jij ook wel iets willen betekenen voor onze sportschool? Tabonon is altijd op zoek naar enthousiastelingen. Dus zie jij jezelf wel als gastheer, gastvrouw, trainer of schoonmaker? Of zou je willen helpen bij workshops of evenementen? Of is er iets anders wat jij wel voor Tabonon zou willen doen? Laat het ons dan weten! Het is het makkelijkste om Hanieh even aan te spreken op de sportschool, of om te mailen naar hanieh@tabonon.nl

Jasmijn: Van lid, tot gastvrouw tot trainer

Het is inmiddels 9 jaar geleden dat mijn zus Anneloes mij  probeerde over te halen om een keer mee te doen met een kickbokstraining. Ik was 19 jaar oud en had al verschillende sporten geprobeerd, maar niets sloeg echt aan. “Gewoon één lesje meedoen” zei Anneloes, “als je het niets vindt dan kom je gewoon nooit meer”. Ik deed een lesje mee…. en vond het toch mijn eigen verbazing hartstikke leuk!

Ik was moe gemaakt, had plezier gehad en nieuwe dingen geleerd. Meteen werd ik lid en ging ik drie keer per week trainen. Het ging steeds beter en ik mocht  al snel meedoen met de gevorderden- en de wedstrijdgroep.  Voor zowel het harde trainen als de gezelligheid bevond ik me vaak bij Tabonon, ook nam ik taakjes op me zoals schoonmaken en het zijn van gastvrouw.

Tabonon was toen gevestigd in een oude school in Holtenbroek . Ik deed de pabo opleiding en daarom sprak de jeugdles mij erg aan. Ik werd hulptrainer bij de jeugd en gaf daarnaast proefles aan de nieuwe mensen tijdens de gewone uren. Na een tijdje verhuisden we naar de nieuwe en grotere locatie aan de Floresstraat. Hier werden de taken van de gastvrouw uitgebreider en zij waren minder gericht op het kickboksen zelf. Zelf wilde ik juist graag meer doen met het kickboksen, daarom stopte ik als gastvrouw en ging ik helpen bij de trainingen van de jeugd en de dames.

Op dit moment doe ik de NOC-NSF opleiding tot kickbokstrainer waarin ik ontzettend veel leer en uiteindelijk mijn trainersdiploma hoop te halen. Het leuke is dat degene die me heeft overgehaald om te komen trainen, Anneloes dus, mij nu opleidt tot trainer. Ik geef 9 uur per week les op de locaties in Dieze en Stadshagen. Hieronder zitten 7 jeugdtrainingen en 1 dames- en 1 recreanten training.

De sfeer bij Tabonon onder zowel de leden als de collega’s spreekt mij erg aan. Iedereen is gelijk en er is een sociale ontspannen sfeer. Ik denk dat dit vooral de reden is dat ik hier al 9 jaar ben. Ik weet zeker dat er nog vele jaren gaan komen!

Het verhaal van Trudy

Ik ben Trudy van der Stouwe, ik ben 31 jaar, geboren in Kampen maar getogen in Zwolle, dus een bijna-blauwvinger. Na de Master Forensische Orthopedagogiek heb ik de afgelopen jaren landelijk onderzoek gedaan naar het effect van een leerstraf voor criminele jongeren voor de Universiteit van Amsterdam. Inmiddels ben ik SPH-docent op Hogeschool Windesheim en probeer ik daarnaast tijd te vinden om mijn proefschrift af te schrijven. Daarbuiten heb ik de afgelopen jaren afwisselend kickboksen, MMA, paaldansen en fitness getraind. Helaas kon ik niet bij mijn huidige baan blijven en daarom ga ik een nieuwe uitdaging aan: na de zomer word ik stewardess bij KLM! Vóór die tijd alleen nog even mijn proefschrift afronden…

Ik heb al veel verschillende dingen bij Tabonon gedaan: uitjes organiseren, administratie, ontwikkelen (van o.a. de kickboksexamens), MMA, kickboks en personal training en nog een heleboel dingen waarvan ik de helft alweer vergeten ben. Aangestoken door Tabonon heb ik zelfs een sportmassage, blessurepreventie en medical taping diploma gehaald.

Ongeveer 10 jaar geleden wilde ik graag sporten om in mijn vrije tijd wat te doen te hebben. Ik had in mijn tienerjaren op paardrijden gezeten, maar verder nooit gesport. Ik was een van die mensen die met gym altijd als laatste gekozen werd, dus ik ging er vanuit dat ik motorisch gestoord was en sport en ik niet samen gingen. Samen met een klasgenootje gingen we op zoek naar een sport: zij wilde niet salsadansen, ik wilde niet fitnessen, dus toen werd het kickboksen. Na de eerste les bij Tabonon was ik meteen verkocht: dit was een total body work-out die ik leuk vond én kon! Typisch voor mij: alles of niets, trainde ik binnen no-time 4 keer per week.

Als je er zo vaak bent, dan raak je vanzelf betrokken. Toen er een uitje georganiseerd moest worden, bood ik met mijn overzicht-, lijstjes- en schemadrang aan om daarbij te helpen. Ik weet niet eens meer waar dat uitje naartoe ging, maar dat is het begin geweest van een heleboel Tabonon overzichtjes, lijstjes en schemaatjes.

Toen Tabonon startte met MMA-trainingen, was ik net op zoek naar een nieuwe uitdaging: ik was een beetje op het kickboksen uitgekeken. (Eerlijk is eerlijk: ik voelde mij ook enigszins verplicht om als Tabonon’er te helpen met de eerste lessen te vullen.) Al gauw was ik verliefd: op de sport én op de nieuwe trainer! Inmiddels heb ik deelgenomen aan meerdere grapplingtoernooien en een MMA-wedstrijd gevochten.

Tabonon betekent voor mij doen waar je hart ligt, in je kracht (leren) staan en jezelf ontwikkelen. Dat is ook waarom ik de afgelopen jaren zoveel verschillende werkzaamheden heb gedaan bij Tabonon. In mijn tijd bij Tabonon heb ik meer geleerd over mijzelf dan over vechtsport. Steeds opnieuw mocht ik kiezen om vooral dát te doen waar ik blij of gelukkig van werd. Pas na een aantal jaren van werkzaamheden achter de schermen, was dat ook vóór de schermen als trainer. Eerst alleen MMA, later ook kickboksen en personal training.

De belangrijkste kernwaarde van Tabonon is voor mij Veiligheid. In mijn trainingen vind ik het belangrijk om ervoor te zorgen dat iedereen met elkaar kan trainen. Als iedereen in mijn lessen kan sparren met een glimlach op het gezicht, dan heb ik mijn doel bereikt. Dat kan alleen als je mét elkaar en niet tegen elkaar spart. Veiligheid gaat echter verder dan dat: het betekent dat je je eigen bijzondere zelf mag zijn, dat je gezien wordt en dat je het ook lastig of spannend mag vinden. Ik denk dat dat de belangrijkste kracht van Tabonon is: we bieden écht vechtsport voor iedereen!

 

© foto: https://www.facebook.com/Alfingphotography/

Warriors of the North gezien vanuit de hoek

Afgelopen zaterdag was het Warriors of the North gala in Drachten. Vanuit Tabonon stonden we daar met 3 jeugdvechters, 1 kickbokser en 1 MMA vechter. In de hoek stonden Hanieh, Dennis en René. Dit keer het verhaal vanuit de hoek; hoe is het om wekenlang met je vechters naar een wedstrijd toe te trainen en om tijdens een gala overgeleverd te zijn aan dat wat je vechters laten zien? René vertelt:

“In de voorbereidingen naar dit gala heb ik met Kyra, Ellen en Ahmad extra getraind om ze zo goed mogelijk voor te bereiden op hun wedstrijd. Alle drie hebben zij in de aanloop naar hun wedstrijd een enorme groei doorgemaakt en als trainer vind ik dat natuurlijk fantastisch om te zien. Vooral de progressie van Kyra en Ellen was enorm de laatste weken. Tijdens de trainingen lukte het allemaal en er was conditie genoeg. Hierdoor ging ik vol vertrouwen de wedstrijd in. Als trainer stop je heel veel energie in de training en coaching van je vechter en je hoopt dat alles er tijdens een gala uitkomt.

Ellen kreeg twee dagen voor het gala het slechte nieuws dat haar tegenstander had afgezegd. Zelf hoorde ik het ook pas op donderdag. “Hoe zal het met Ellen zijn?”, was het eerste wat ik dacht toen ik het hoorde. Ik vond het echt verschrikkelijk voor haar. Ze had er hard voor getraind en was bereid alles te geven wat nodig was. Haar partij zou een gegarandeerd succes worden dacht ik. Maar we weten helaas dat dit wel eens gebeurd.. Er kunnen verschillende redenen zijn dat een partij niet doorgaat. Het enige wat we nu kunnen doen is hopen dat er snel een nieuwe kans komt.

De wedstrijddag
Afgelopen zaterdag waren Hanieh en ik om 13:00 uur op de sportschool om de spullen te pakken. De tas en de koffer hadden we vooraf gecontroleerd dus deze stonden al klaar. Samen met de jeugdvechters gingen we naar Drachten. Josh en Ahmad kwamen later omdat zij anders te lang moesten wachten. Op het gala moeten de vechters eerst naar de weging en langs de dokter. Vervolgens wordt de matchmaking bekend gemaakt en wordt ook duidelijk wie welke partij vecht. Hanieh heeft alle vechters getaped. Na het tapen was het tijd om de vechters op te warmen en ze te helpen focussen en ervoor te zorgen dat ze er zin in hadden. Als trainer/coach had ik geen last van de spanning. Maar het was er wel hoor, de spanning en adrenaline. Ik herinnerde me weer goed hoe ik me zelf voelde toen ik nog wedstrijden vocht. Maar omdat ik het nu zelf niet meer hoefde te doen, was de druk niet meer zo groot.

In de hoek hadden Hanieh, Dennis en ik een duidelijke taakverdeling. Bij de kickboksers was Hanieh hoofdcoach en stond zij in de ring, Dennis hield de tijd bij en ik zorgde voor de waterzak, het bitje en het water. Bij het MMA waren de rollen van Dennis en Hanieh omgedraaid. Tijdens de rondes keken we allemaal natuurlijk goed naar de partij en probeerden we de juiste tips door te geven aan de vechter.

De partijen
Nikki heeft het ontzettend goed gedaan. Ze heeft goed geluisterd naar de trainers en laten zien wat ze kan. Maar haar tegenstanders was helaas sterker, waardoor de winst naar haar ging. Kyra had wat last van de spanning, waardoor zij helaas niet alles heeft kunnen geven. Haar tegenstander was groter, sterker en vocht aanvallender. Omdat Kyra niet lekker in haar wedstrijd kwam hebben we besloten het na de eerste ronde op te geven. Mikel heeft heel goed gevochten. Beide jongens waren erg aan elkaar gewaagd. In de eerste ronde leek de tegenstander meer punten te maken, de tweede ronde was voor Mikel en de derde spande erom. Waarschijnlijk waren het de harde rechter directe stoten van de tegenstander die ervoor zorgden dat de winst naar hem ging. Jammer, maar Mikel heeft alles gegeven en mag zeker trots zijn!

Bij de volwassenen vocht Josh een MMA partij van 2x 3 minuten. Deze partij domineerde hij van begin tot einde. Hij heeft meerdere take-downs gemaakt en kreeg al snel mouth positie, vanwaar hij kon los gaan in het ground ’n pound. De tweede ronde verliep ongeveer hetzelfde als de eerste en Josh kreeg opnieuw toppositie. Wel wist zijn tegenstander hieruit te komen en probeerde hij een guillotine (verwurging) aan te zetten. Maar deze zat niet goed, dus er was niets aan de hand. Toen de bel ging was het voor Josh wel duidelijk, de winst was voor hem!

Ahmad vocht tegen iemand die zeker een halve meter langer was dan hijzelf. Hierdoor was het voor hem lastig om dichtbij te komen en goede stoten uit te delen. Ahmad kwam niet goed in zijn eigen spel. Hij vocht niet meer naar voren, terwijl hij daar juist zo goed in is. De tegenstander maakte hier gebruik van en kwam meerdere keren goed in met een knie. Helaas moest Ahmad zijn verlies nemen. Maar ook dit was wel weer een goede ervaring die we meenemen naar een volgende partij.

Ik kijk positief terug op dit gala, ook al hebben we helaas niet zoveel gewonnen als we hadden gehoopt. Je kunt altijd een tegenstander treffen die sterker is dan jij bent. Dan verlies je. Maar ondanks het verlies kun je het wel ontzettend goed gedaan hebben. Zie dat dan gewoon als een leermoment en doe er alles aan om te zorgen dat jij de volgende keer de sterkste bent. Ik ben trots op iedereen die zaterdag in de ring gestaan heeft.”

Ellen over haar eerste kickbokspartij: “Ik ben er klaar voor!”

Op zaterdag 10 juni is het North VS The Rest gala in Drachten. Vanuit Tabonon doen 3 jeugdleden, 1 MMA vechter en 2 kickboksers mee. Ellen van de Hoek is een van hen. Voor haar wordt dit haar eerste kickbokspartij. Super spannend natuurlijk. Ze vertelt over hoe ze zich heeft voorbereid en wat deze wedstrijd voor haar betekent.

“Zaterdag is voor mij een grote dag. Ik kijk er ontzettend naar uit om mijn eerste wedstrijd te vechten, maar ik ben ook blij als deze periode van voorbereiding achter de rug is. Mensen die wedstrijden hebben gevochten zeggen vaak dat het een ultieme kick geeft. Dat geloof ik zeker en ik denk dat die kick te maken heeft met het complete plaatje. Want voordat je de ring in kunt stappen, heb je daar ontzettend veel voor moeten doen en laten.

Ik zal eerlijk zijn, de weg naar deze wedstrijd toe vond ik best wel een rollercoaster. Het ene moment liep ik over van zelfvertrouwen en kon ik niet wachten tot het zover was en het volgende moment vroeg ik mezelf af waar ik aan was begonnen. Omdat ik met wat kilootjes extra was teruggekomen van onze reis door Thailand begin dit jaar, moest ik 5 kilo afvallen. Dus ik moest goed op mijn eten letten en daarnaast trainde ik ontzettend veel en hard. Hierdoor was ik vaak moe. Na een zware training was het regelmatig zo dat ik niets liever wilde dan weer gaan slapen. Ook al was het nog maar midden op de dag. Om goed te kunnen herstellen is voldoende rust belangrijk, dus je kunt je voorstellen dat mijn sociale leven de laatste weken niet bepaald van spontaniteit uit elkaar barste.

Maar goed, ik weet waar ik het voor doe en zoals ik al zei heb ik er ook enorm veel zin in. Ik denk dat ik al wel een jaar of twee aan het twijfelen ben of ik een wedstrijd zal gaan vechten of niet. Maar eind vorig jaar besloot ik dat ik het eeuwig zonde zou vinden wanneer ik over een jaar of tien zou moeten zeggen: “Eerder heb ik ook veel getraind, maar ik durfde nooit de stap te zetten om een wedstrijd te vechten..“ Dus ik wil dit gewoon minimaal één keer gedaan hebben.

Zoals jullie misschien weten was ik eigenlijk altijd vooral in de MMA trainingen te vinden. Kickboksen vind ik ook leuk om te doen, maar MMA is voor mij het complete plaatje. Ik vind het gaaf dat er zoveel mogelijkheden zijn en dat het vanwege het grote technische aspect van de sport niet uitmaakt dat de ander veel sterker is dan jij. In eerste instantie wilde ik dan ook graag een MMA partij vechten. Maar met de wetenschap dat maar weinig meiden deze sport beoefenen en dat de kans op de tegenstander daardoor kleiner was, heb ik aangegeven dat ik eventueel ook wel wilde kickboksen. En zo gebeurde het, een MMA tegenstander was niet te vinden maar er was wel iemand voor een kickbokspartij. De laatste weken heb ik dus mijn focus verlegd naar het kickboksen. Gelukkig trainde ik al langere tijd 1x per week samen met Wim en had hij er al voor gezorgd dat de basis er redelijk lag. Maar toch was het sparren wel even wennen in het begin. De trappen vlogen me om de oren! Dat was ik vanuit de MMA groep niet gewend. Verder hebben we vooral gewerkt aan mijn houding en aan mijn traptechniek.

In deze periode van voorbereiding heb ik gemerkt hoe groot het teamgevoel bij Tabonon is. Er zijn zoveel mensen die speciaal voor mij naar de sportschool zijn gekomen om met me te trainen. Trainers, sparringsmaatjes en niet te vergeten alle leden die belangstelling tonen en met me meeleven. Super gaaf!

Zaterdag gaat het dan eindelijk gebeuren. Ik ben er klaar voor. Samen met de trainers heb ik er alles aan gedaan om me zo goed mogelijk voor te bereiden. Ik ben heel benieuwd hoe het uiteindelijk verloopt, maar ik heb er alle vertrouwen in.”