Altijd al willen weten wie onze boekhouder is? Maura stelt zich voor!

Of boekhouders saai zijn? Welnee..! Tenminste, niet die van ons. Maura verstopt zich regelmatig in ons kantoor om met haar neus in de cijfers te duiken. Maar zodra ze hiermee klaar is, is het een hele leuke, gezellige en pittige dame! Maura, we zijn super blij met hoe jij ons hielp om ook onze boekhouding te professionaliseren! Lees hieronder meer over deze topper:

Hallo allemaal.

Mijn naam is Maura van den Bossche. Wellicht hebben jullie mij wel eens zien trainen (meestal op de maandagavond bij Wim en op woensdagmiddag bij Hanieh) maar eigenlijk ben ik vooral “achter de schermen” werkzaam.

In 1992 ben ik “geëmigreerd” van Zeeland naar Zwolle i.v.m. mijn studie Accountancy aan Windesheim. In het derde jaar mocht ik stage lopen en zodoende ben ik terecht gekomen bij vhm | abc accountants en belastingadviseurs in Epe (toen nog van Huffelen & Meenink). Deze stage is mij zo goed bevallen dat ik er nooit meer ben weg gegaan. Mijn ambitie is altijd geweest om eerste vrouwelijke partner te worden binnen het bedrijf en deze droom is vijf jaar geleden uit gekomen. Binnen kantoor ben ik verantwoordelijk voor de MKB praktijk te Epe en de interne organisatie (administratie, ICT en secretariaat). Naast onze vestiging in Epe hebben wij nog twee vestigingen: Genemuiden en Veenendaal.

Aangezien ik de hele dag achter mijn bureau zit moet ik ook af en toe sporten van mezelf. In het verleden heb ik jarenlang vijf keer per week aan spinning gedaan (later kwam ik er achter dat ik vaak naast de vader van Hanieh heb gefietst in de sportschool, toeval bestaat niet). Ook deed ik fanatiek aan wielrennen met een groepje vrienden en hebben wij samen de Alpe d’Huez en de Mont Ventoux beklommen. Beiden een schitterende ervaring. Op een dag wilde ik wel eens wat anders, iets waarbij ik naast mijn benen ook de rest van mijn lichaam zou moeten bewegen. Zodoende kwam ik op kickboksen. Op zich was dit geen vreemde keuze, ik mocht graag Fight Club kijken op Eurosport, was fan van Remy Bonjasky en mijn zoon Mirko is niet voor niks vernoemd naar Mirko Filipoviç (alias Cro Cop). Na wat speurwerk op internet ben ik terecht gekomen bij Tabonon. De site sprak me aan en ik heb me aangemeld voor een proefles, toen nog aan de Schubertstraat, bij het damesuur. Net als ieder ander vond ik het best spannend maar ik werd goed opgevangen door de groep en de trainers. Ik voelde me echt welkom, iedereen stelde zich voor en ging met respect met elkaar om. Na de les heb ik nog even met Hanieh staan praten en haar verhaal sprak mij natuurlijk enorm aan, hoe zij als vrouw deze sportschool van nul heeft opgebouwd tot dat wat het nu is.

Na een tijdje was Hanieh op zoek naar iemand die de boekhouding zou willen doen. Aangezien ik het naast mijn werk leuk vind om ondernemers te begeleiden met het opstarten en optimaliseren van hun administratie ben ik bij Tabonon aan de slag gegaan. We hebben de gehele administratie volledig geprofessionaliseerd en gedigitaliseerd en deze is meegegroeid met de sportschool. Daarnaast denk ik mee met alle financiële vraagstukken in de meest ruime zin.

Ik ben trots om onderdeel uit te maken van dit leuke team en vind het mooi dat ik een klein steentje bij mag dragen aan deze organisatie welke ik iedere week weer zie groeien, niet alleen in aantal leden maar ook in professionaliteit maar die nooit haar eigen identiteit zal verliezen.

Ali: “Als stagiair bij Tabonon hoor je er echt bij”

Naast alle trainers, gastvrouwen (en heren!), leden en andere betrokkenen lopen er bij Tabonon ook meerdere stagiaires rond. De stagiaires die jullie tijdens de lessen zien volgen allemaal een sportopleiding. Zo ook Ali Reza. Ali had het tijdens zijn eerste stage bij ons zo goed naar z’n zin, dat hij er alles voor gedaan heeft om ook zijn tweede stage bij Tabonon te mogen doen. Dat is hem gelukt en zo kan het dat Ali al bijna twee jaar bij ons stage loopt. We vinden het jammer dat zijn tweede stage er bijna op zit, want wij zijn super blij met hem en wat ons betreft had hij nog veel langer mogen blijven. Gelukkig waren deze gevoelens wederzijds 😉

“Ik ben nu al bijna twee jaar stagiair bij Tabonen en ik vind het er hartstikke leuk. Tijdens mijn eerste jaar van de opleiding Sport&Bewegen kwam ik via een docent in contact met Hanieh. Ik zocht namelijk een stage adres en ik had gehoord dat dit misschien bij Tabonon zou kunnen. Ik heb ze gebeld en er volgende een kennismakingsgesprek met Hanieh. Het leek van beide kanten te klikken, dus ik mocht komen.

Daphne is mijn stagebegeleider en van haar heb ik veel geleerd. In het begin had ik geen idee wat ik moest doen, want ik wist nog niet hoe ik les moest geven. Gelukkig kon Daphne goed dingen uitleggen en gaf ze me veel tips. Het belangrijkste wat zij me heeft geleerd is om beter contact te maken met mensen. Nu sta ik veel makkelijker voor een groep en lukt het me beter om dingen uit te leggen of opdrachten te geven.

Ik loop altijd stage bij de jeugdlessen op de woensdag. Ik mag dan altijd de warming-up geven. Iedere week verzin ik een nieuw spel waardoor de kinderen warm kunnen worden. Dit vinden ze erg leuk, want zodra ze binnenkomen vragen ze me wat we deze keer gaan doen.  Na de warming-up neemt Daphne de les over, ik loop dan rond en geeft tips en tops aan de kinderen.

Anderen zou ik zeker aanraden om stage te komen lopen bij Tabonon. Iedereen is aardig, het is altijd gezellig en als stagiair hoor je er echt bij! De trainers staan altijd klaar om je ergens bij te helpen of om je iets uit te leggen. Het is super leerzaam om stagiair bij Tabonon te zijn!”

Tabonon zoekt stagiaires
Ook voor het komende schooljaar heeft Tabonon ruimte voor stagiaires. Volg jij een sportopleiding (dit mag ook sportmanagement zijn) en wil je stage lopen bij de leukste, beste en grootste vechtsportschool in Zwolle en omgeving? Neem dan contact op met Daphne: daphne@tabonon.nl 06-52331133.

 

Ellen over haar eerste kickbokspartij: “Ik ben er klaar voor!”

Op zaterdag 10 juni is het North VS The Rest gala in Drachten. Vanuit Tabonon doen 3 jeugdleden, 1 MMA vechter en 2 kickboksers mee. Ellen van de Hoek is een van hen. Voor haar wordt dit haar eerste kickbokspartij. Super spannend natuurlijk. Ze vertelt over hoe ze zich heeft voorbereid en wat deze wedstrijd voor haar betekent.

“Zaterdag is voor mij een grote dag. Ik kijk er ontzettend naar uit om mijn eerste wedstrijd te vechten, maar ik ben ook blij als deze periode van voorbereiding achter de rug is. Mensen die wedstrijden hebben gevochten zeggen vaak dat het een ultieme kick geeft. Dat geloof ik zeker en ik denk dat die kick te maken heeft met het complete plaatje. Want voordat je de ring in kunt stappen, heb je daar ontzettend veel voor moeten doen en laten.

Ik zal eerlijk zijn, de weg naar deze wedstrijd toe vond ik best wel een rollercoaster. Het ene moment liep ik over van zelfvertrouwen en kon ik niet wachten tot het zover was en het volgende moment vroeg ik mezelf af waar ik aan was begonnen. Omdat ik met wat kilootjes extra was teruggekomen van onze reis door Thailand begin dit jaar, moest ik 5 kilo afvallen. Dus ik moest goed op mijn eten letten en daarnaast trainde ik ontzettend veel en hard. Hierdoor was ik vaak moe. Na een zware training was het regelmatig zo dat ik niets liever wilde dan weer gaan slapen. Ook al was het nog maar midden op de dag. Om goed te kunnen herstellen is voldoende rust belangrijk, dus je kunt je voorstellen dat mijn sociale leven de laatste weken niet bepaald van spontaniteit uit elkaar barste.

Maar goed, ik weet waar ik het voor doe en zoals ik al zei heb ik er ook enorm veel zin in. Ik denk dat ik al wel een jaar of twee aan het twijfelen ben of ik een wedstrijd zal gaan vechten of niet. Maar eind vorig jaar besloot ik dat ik het eeuwig zonde zou vinden wanneer ik over een jaar of tien zou moeten zeggen: “Eerder heb ik ook veel getraind, maar ik durfde nooit de stap te zetten om een wedstrijd te vechten..“ Dus ik wil dit gewoon minimaal één keer gedaan hebben.

Zoals jullie misschien weten was ik eigenlijk altijd vooral in de MMA trainingen te vinden. Kickboksen vind ik ook leuk om te doen, maar MMA is voor mij het complete plaatje. Ik vind het gaaf dat er zoveel mogelijkheden zijn en dat het vanwege het grote technische aspect van de sport niet uitmaakt dat de ander veel sterker is dan jij. In eerste instantie wilde ik dan ook graag een MMA partij vechten. Maar met de wetenschap dat maar weinig meiden deze sport beoefenen en dat de kans op de tegenstander daardoor kleiner was, heb ik aangegeven dat ik eventueel ook wel wilde kickboksen. En zo gebeurde het, een MMA tegenstander was niet te vinden maar er was wel iemand voor een kickbokspartij. De laatste weken heb ik dus mijn focus verlegd naar het kickboksen. Gelukkig trainde ik al langere tijd 1x per week samen met Wim en had hij er al voor gezorgd dat de basis er redelijk lag. Maar toch was het sparren wel even wennen in het begin. De trappen vlogen me om de oren! Dat was ik vanuit de MMA groep niet gewend. Verder hebben we vooral gewerkt aan mijn houding en aan mijn traptechniek.

In deze periode van voorbereiding heb ik gemerkt hoe groot het teamgevoel bij Tabonon is. Er zijn zoveel mensen die speciaal voor mij naar de sportschool zijn gekomen om met me te trainen. Trainers, sparringsmaatjes en niet te vergeten alle leden die belangstelling tonen en met me meeleven. Super gaaf!

Zaterdag gaat het dan eindelijk gebeuren. Ik ben er klaar voor. Samen met de trainers heb ik er alles aan gedaan om me zo goed mogelijk voor te bereiden. Ik ben heel benieuwd hoe het uiteindelijk verloopt, maar ik heb er alle vertrouwen in.”

 

Wim blikt terug op zijn kickbokspartij

Op zaterdag 13 Mei 2017 vocht onze kickboks- en kracht-, en personal trainer Wim op het Beast of the East gala in Zutphen. Samen met ons blikt hij terug op zijn kickbokswedstrijd.

“Mijn voorbereiding naar deze partij was anders dan normaal. Want twee weken van te voren besloten we pas dat ik mee zou doen.  Dat was kort dag, maar hierdoor had ik ook minder tijd om me druk te maken. En aangezien ik toch elke week wel trainde was ik fit genoeg, dus dat was geen probleem. Ik ging heel ontspannen de wedstrijd in. In de auto, onderweg naar het gala, waren er nog wel wat zenuwen. Maar dit was voor het eerst dat ik lachend de ring in stapte. Ik had er wel zin in. Het voelde gewoon alsof ik lekker een potje ging sparren. Dit is echt een groot contrast met voorgaande wedstrijden, want toen viel er helemaal niet met mij te communiceren.

Het op zo’n ontspannen manier naar een wedstrijd toe werken is een tactiek die ik vast ga houden. Ook wil ik niet meer weten wie mijn tegenstander is of voor welke sportschool hij vecht. Voorheen ging ik namelijk op Youtube filmpjes van diegene kijken en bedacht ik wat ik ging doen tijdens de wedstrijd. Maar het is me meerdere keren overkomen dat ik op de dag zelf hoorde dat ik toch een andere tegenstander kreeg. Hierdoor schoot ik in de stress en dacht ik dat ik niet klaar was voor de wedstrijd. Maar deze keer wist ik niks en dat was eigenlijk wel relaxt.

In de ring ging het goed. Het lukte me om goed luisteren naar mn coach en de adviezen uit mijn hoek op te volgen. Voorheen hoorde ik ze wel roepen maar lukte het me niet om de bedoelde stoten of trappen eruit te gooien. Nu dus wel.

De eerste twee rondes gingen voor mijn gevoel lekker. In de derde ronde werd ik wat moe, mijn benen werden zwaar en loom. Het lukte ook niet meer om knieën te geven. Waarschijnlijk waren er toch wat zenuwen die me moe maakten. Gelukkig zag ik aan mijn tegenstander dat hij ook moe was.

Toen we in het midden van ring stonden te wachten op de uitslag hoopte ik natuurlijk dat ik had gewonnen. Ik wist wel dat ik veel punten had gemaakt maar ik durfde nog nergens vanuit te gaan. Toen de scheids mijn hand omhoog hield, was dat een lekker gevoel. Ik had gewonnen!

Dit was de derde partij die ik won, waardoor ik vanaf nu in de C klasse uit mag komen. Ik hoop dit jaar nog twee C partijen te mogen vechten. In november gaan Marjoke en ik op reis, we gaan 4 maanden trekken door Australië en Nieuw Zeeland. Dus dan moet het kickboksen even wachten.”

Het verhaal van… Carolien

Mijn naam is Carolien Boers (meisjesnaam Bisschop) Ik ben dus getrouwd en wel met Aalt. Wij wonen al ruim 15 jaar in Kampen maar ik ben geboren en getogen in het mooie Zwolle. Inmiddels staat de teller op 42 qua leeftijd..

Ik heb eigenlijk altijd wel gesport. Al op jonge leeftijd ben ik begonnen met gymnastiek en dat heb ik volgehouden tot ik 10 was. Toen mocht ik van mijn ouders eindelijk op voetbal. Bij ons thuis in de buurt was namelijk een trapveldje en daar was ik met de jongens uit de buurt altijd veel te vinden om te voetballen. Toen ik 10 werd, vonden mijn ouders me oud genoeg om vanuit Schelle naar ‘de andere kant van de stad te fietsen’ om bij Be-Quick mijn voetbalkunsten te laten zien. Ruim zeven jaar heb ik als verdediger fanatiek gevoetbald. Meerdere keren in de week -en door weer en wind- ging ik op de fiets naar de voetbal. De laatste 2 jaar heb ik in Dames 1 op redelijk niveau gevoetbald. Mijn voetbalstijl leek op die van John de Wolf (..) hard doch rechtvaardig. Ik kreeg best eens een waarschuwing, maar heb nooit een kaart gehad.

Na het voetballen heb ik een paar jaar niet gesport, maar uiteindelijk wilde ik toch weer wat gaan doen en toen ging ik fitnessen in ’s Heerenbroek. Daar heb ik Hanieh ontmoet, een jaar lang probeerde zij mij over te halen om te gaan kickboksen. Om van ‘het gezeur’ af te zijn deed ik toch maar eens een proefles en dat was het begin van een paar jaar intensief kickboksen. We begonnen met een groepje dames waar op een gegeven moment de mannen ook mee mochten trainen. Vanwege een blessure aan mijn bovenbeen moest ik stoppen om te herstellen.

Daarna heb ik een paar jaar niet meer gekickbokst. Ik had geen zin meer om de draad op te pakken, totdat ik Hanieh in Zwolle tegen het lijf liep en zij vroeg “wanneer kom je weer een keer?”. Tja, de spullen had ik nog dus maar weer eens geprobeerd op de locatie in Holtenbroek. En dat was direct weer leuk! Een paar jaar lang trainde ik 1x in de week. Naast een druk privé leven en een fulltime baan, was dat de limiet. Kickboksen is voor mij een sport waarin ik mij heerlijk kan uitleven, wat me uitdaging geeft en waarin ik mijn grenzen verleg. Na een lange dag vergaderen verheug ik mij erop om weer de mat op te gaan. De sport is voor mij een heerlijke uitlaadklep naast mijn fulltime baan in de financiële dienstverlening.

Vorig jaar zag ik op Facebook de oproep voorbij komen om trainer te worden. Nu ik al zoveel jaar train, leek het mij ook leuk om trainingen te geven. Tijdens het voorgesprek werd duidelijk dat het worden van een goede trainer wel wat tijd en energie vergt. Inmiddels zijn we bijna 1 jaar verder en ik heb geen seconde spijt gehad om de trainersopleiding te volgen. Het is fantastisch om aan heel diverse groepen de fun en techniek van het kickboksen te leren. Het lesgeven is een vak apart maar ik krijg er ontzettend veel energie van. De voorbereiding, de samenwerking en het zorgen dat iedereen na een les moe en voldaan van de mat afstapt. Top! En de groep van de trainersopleiding is ook nog eens ontzettend leuk.

Het viel mij in het begin reuze tegen hoe anders het is om voor een groep te staan en les te geven, in plaats dat je lekker aan het sporten bent. Als trainer is het tijdens een lesuur toch ook best hard werken. Ik vind het kenmerkend voor Tabonon dat alle leden (en trainers) de trainers in opleiding helpen om een goede trainer te worden. Na afloop van de les krijg ik vaak tips en tops over de training. De sfeer, het kletsten voor en na die tijd, de gastdames en –heren die overal meehelpen en altijd de koffie klaar hebben staan. Het is genieten.

Het jaar 2017 staat voor mij in het teken van het halen van het trainersdiploma, zorgen voor een goede balans tussen sport-werk-privé en proberen Aalt ook aan het kickboksen te krijgen (ik zie de Tabononleden soms meer dan ik hem zie). Het kan bijna niet anders dat ook hij geraakt wordt door het ‘Tabonon virus’.

Tot op de kickboksmat!
Osu

Kracht training Tabonon

Krachttrainer Piet wil iedereen moe maar voldaan van de mat af zien gaan.

Mijn naam is Piet Brink-Nielsen. Toen ik op mijn 19e naar Zwolle verhuisde, besloot ik na jaren van voetbal en krachttraining om in de nieuwe stad ook een nieuwe sport te proberen: Kickboksen. Vol enthousiasme en een tikkeltje zenuwachtig kwam ik bij Tabonon voor een proefles, in de hoop een sport gevonden te hebben waarmee ik mijn fysieke én mentale grenzen kon verleggen. Een uur later was ik helemaal om. Niet alleen was de sport geweldig, ook de warme sfeer binnen Tabonon sprak mij enorm aan. Toch wel een beetje in tegenstelling tot de verwachtingen die ik, net als veel anderen, had bij het karakter van een vechtsportschool. Niets bleek minder waar te zijn bij Tabonon.

Door mijn voorliefde voor krachttraining is er één les die ik naast het kickboksen vanaf dag 1 altijd gevolgd heb: Het krachtuur op vrijdagavond. Heerlijk om voor elk weekend nog één keer tot het uiterste te gaan. Begin dit jaar werd er een nieuwe trainer gezocht voor deze les. Ondanks dat ik nooit echt training heb gegeven, heb ik mij in het verleden wel flink verdiept in kracht- en conditietraining, en heb ik ook regelmatig trainings- en voedingsschema’s voor zowel mezelf als vrienden en familie opgesteld. Dit in de praktijk brengen voor een groep bij Tabonon leek mij dan ook een leuke uitdaging.

Zo gezegd, zo gedaan. Na jarenlang zelf lid actief te zijn geweest, bood ik aan om de krachttraining op vrijdagavond voortaan te gaan verzorgen. Inmiddels is het een paar maand later en geef ik de trainingen wekelijks met veel plezier. Vroeger ging ik voldaan het weekend in door zelf te trainen. Tegenwoordig is het mijn doel om een uur lang anderen te motiveren om hun grenzen te verleggen en waar nodig te begeleiden. Ik vind het het mooiste wanneer iedereen na de les net zo uitgeput en vooral voldaan van de mat loopt als ik altijd deed na weer een zware les. Wanneer dit lukt en je ziet dat leden hierdoor wekelijks blijven komen, geeft dat misschien nog wel de meeste voldoening van allemaal.

Angelique: “Sporten tijdens je zwangerschap kan geen kwaad”

Zwanger en blijven sporten, kan dat? Nou en of! Een goed voorbeeld daarvan is onze Bootcamp trainer Angelique Wessels. Tijdens haar beide zwangerschappen is ze gewoon blijven sporten. Bootcamp, kickboksen, zwemmen, yoga, hardlopen.. Ze deed het allemaal én ze voelde zich er hartstikke goed bij! “Zolang je goed naar je lichaam luistert, kan sporten tijdens je zwangerschap absoluut geen kwaad”, aldus Angelique.

Geen verrassing
Dat Angelique tijdens haar zwangerschappen bleef sporten, was voor de mensen die haar kennen geen verrassing. Ze vertelt: “Ik ben altijd al een sportief persoon geweest. Ik heb veel sporten geprobeerd om te kijken wat bij me paste. Zo heb ik gedaan aan wedstrijdzwemmen, judo, fitness, streetdance, Jazzdance, badminton en voetbal. Dit deed ik allemaal heel fanatiek want ik ben iemand die altijd het beste uit zichzelf wil halen. Vroeger sportte ik dan ook bijna 7 dagen in de week en soms zelfs 2 keer per dag. Op mijn 18e kreeg ik tijdens het voetballen een zware enkelblessure waardoor het jaren duurde voordat ik weer fanatiek kon sporten.

In 2012 wilde ik eens kijken of kickboksen misschien bij me zou passen en zo kwam ik bij Tabonon terecht. Ik zocht een nieuwe uitdaging waarin ik mijn energie kwijt kon en nieuwe mensen kon ontmoeten die net zo fanatiek zijn als ik ben. Meteen na de eerste les was ik verkocht en ben ik nooit meer weggegaan bij Tabonon.

Zwanger en sporten
Ik vond het ontzettend fijn dat ik bij Tabonon ook tijdens mijn zwangerschap kon blijven sporten. Vanaf mijn 16e heb ik namelijk altijd overgewicht gehad en ik was bang dat ik tijdens de zwangerschap veel zou aankomen doordat ik niet meer zou kunnen trainen. Maar gelukkig kon ik dus gewoon doorgaan. Soms wel tot verbazing van de verloskundige, die me met open mond aanstaarde als ik haar vertelde wat ik allemaal nog deed. Dan vroeg ze me voorzichtig of ik het niet wat rustiger aan moest doen. Maar zelf ben ik ervan overtuigd dat het kan, zolang het goed voelt.

Mijn twee zwangerschappen heb ik verschillend ervaren en beide keren vond ik andere dingen fijn om te doen. Kickboksen en bootcamp heb ik bij beide zwangerschappen gewoon gedaan. Natuurlijk geen stoten en schoppen op mijn buik maar de rest kon ik allemaal nog makkelijk doen. Tijdens de eerste zwangerschap heb ik ook veel yoga gedaan, terwijl ik dit de tweede keer niet fijn vond. Hardlopen vond ik bij mijn eerste zwangerschap na 3 maanden al niet meer fijn, terwijl ik tijdens de tweede zwangerschap tot en met week 33 nog 6.5 km per week heb hardgelopen.

Toch aangekomen
Maar hoe hard ik ook sportte en op mijn eten lette, uiteindelijk kwam er beide keren 20+ kilo aan. Dit vond ik echt vreselijk, maar ja je krijgt er wel iets heel moois voor terug! Mijn doel na mijn zwangerschappen was dan ook om zo snel mogelijk weer te gaan sporten en af te vallen. Hierdoor ben ik na ongeveer 4 à 5 weken na de bevalling weer rustig gaan opbouwen met trainen met als eindresultaat dat ik beide keren binnen een half jaar de kilo’s kwijt was. Ik kwam er wel achter dat het de 2de keer allemaal een stuk moeilijker ging, maar de volhouder wint.

Hoe ik dit heb gedaan? Door op mijn eten te letten en te sporten. Ik houd niet van diëten, maar ik kijk wel veel op internet voor gezonde recepten. Ik ben gezonder gaan eten/leven. Ik zoek alternatieven die minder calorieën bevatten of gezonder zijn dan dat ik voorheen at. Ook maak ik veel meer zelf, in plaats van dat ik kant en klare dingen koop. Wat ook belangrijk is, is om jezelf af en toe die “slechte “ dingen toe te staan. Want dan kan je er ook beter van genieten en dan houdt je het ook makkelijker vol om je doel te behalen.

Kortom: Zwanger zijn en sporten gaat prima samen. Maar de ene persoon is de andere niet en zwangerschappen kunnen dus heel verschillende uitwerkingen op je hebben. Lukt iets niet meer, kijk dan naar wat je nog wel kan. Luister goed naar je lichaam en doe waar jij je goed bij voelt!”

Persbericht: NK Grappling en gala Delftzijl

NK Grappling

Afgelopen zaterdag was de eerste competitiedag van het NK Grappling. Het kampioenschap bestaat uit drie toernooidagen, waarna de beste per gevorderden categorieën wordt uitgeroepen tot Nederlands kampioen.

Vier leden van de Zwolse vechtsportschool Tabonon deden mee aan het toernooi. Voor Teus Lammertsen en Ellen van de Hoek resulteerde dit in een podiumplek, beiden mochten een bronzen medaille mee naar huis nemen. Voor Teus was dit zijn eerste grapplingtoernooi, maar met zijn jarenlange judo ervaring wist hij meerdere tegenstanders tegen de grond te krijgen. Een resultaat waar we trots op zijn! Ellen van de Hoek draaide mee in de open dames klasse, hier wist zij 3 van de 5 partijen te winnen wat goed bleek voor de derde plaats. Ruben Drost en Josh Lucas deden mee in de gevorderden poule, waar het niveau ontzettend hoog is. Helaas bleken beide mannen hier nog niet tegen opgewassen. Maar wat niet is kan nog komen. Het was een mooie krachtmeting en op het volgende toernooi zullen we er sterker staan.

Gala Delftzijl

Een dag later was het de beurt aan Ahmad Gholamzadeh Neghabi en Floris van der Blom op het MSN Fight gala in Delftzijl. Ahmad vocht zijn tweede kickbokspartij in de Nieuwelingen klasse. Ook deze keer wist hij te winnen. Hij was zelfs zo overtuigend dat de scheids het gevecht binnen 45 seconden beëindigde. Winst op technische knock-out dus!

Floris vocht zijn eerste MMA partij. Helaas bleek na drie rondes van drie minuten dat zijn tegenstander meer punten had gemaakt doordat hij dominater was. Floris heeft meerdere pogingen gedaan zijn tegenstander te laten afkloppen, maar kon het helaas niet afmaken. Volgende keer beter!

 

Ahmad: “Zondag ga ik knallen!”

Aanstaande zondag, 23 april, stapt Ahmad voor de tweede keer in zijn carierre de ring in. Hij vecht op het kickboksgala in Delftzijl. Zijn eerste partij wist hij vol overtuiging te winnen, dus wij zijn vol vertrouwen! Zou je wel eens wat meer over hem willen weten? Hieronder stelt hij zich aan jullie voor. PS: Wil je Ahmad komen aanmoedigen? Kaarten zijn verkrijgbaar via www.rumbleevents.nl en in alle Primera winkels.

Mijn naam is Ahmad Gholamzadeh, ik ben 32 jaar oud en ik woon in Zwolle. Oorspronkelijk kom ik uit Iran, daar ben ik geboren en getogen. Ik woonde in Mashad, een stad in het Noordoosten van Iran. In 2004 ben ik naar Nederland gekomen.  Sinds een jaar of vier run ik mijn eigen onderneming, namelijk een autogarage in Zwolle: AA Autoservice. Hier ben ik in het dagelijkse leven een groot deel van mijn tijd aan kwijt. Het is hard werken, maar erg leuk om te doen!

Zo’n twee jaar geleden ben ik begonnen met kickboksen bij Tabonon. Circa twee jaar daarvoor heb ik nog een halfjaartje ergens anders getraind. Ik ben altijd al geïnteresseerd geweest in vechtsporten en ik vind het ook erg leuk om wedstrijden te bekijken. In het kickboksen kan ik goed mijn energie kwijt.

Bij Tabonon krijgen alle vechters veel aandacht van de trainers en daarnaast voelt het ook echt als een thuis daar. Het is enorm gezellig en dat maakt ook dat ik na een lange werkdag nog steeds zin heb om te gaan trainen. Die gezelligheid is dus heel belangrijk voor mij.

Enige tijd voor een wedstrijd begin ik al met extra hard trainen. Wat voor mij betekent, dat ik na mijn werk in ieder geval drie avonden per week te vinden ben bij Tabonon om mij voor te bereiden. Daarnaast let ik in deze periode extra op mijn voeding. Ik merk dat hoe dichterbij de dag van de wedstrijd ik kom, hoe meer adrenaline ik krijg en ik heb dan echt zin om de ring in te gaan. Ik voel geen spanning of zenuwen, alleen maar positieve energie. Aanstaande zondag, 23 april, sta ik wederom in de ring. Ik ben er helemaal klaar voor! Deze week nog even extra hard er tegen aan en dan ga ik zondag knallen!

Tabonon kickbokser wint met knock out op gala

Jeugd veel geleerd en knock out voor Ahmad

Knock out
Afgelopen zaterdag was het een grote dag voor de Zwolse Ahmad Gholamzadeh Neghabi. Na twee jaar keihard trainen was voor hem het moment aangebroken om de ring te mogen betreden. Ahmad maakte zijn debuut op het North VS the Rest XII gala in Leek. Dit deed hij spectaculair, want hij wist de kickbokspartij op knock-out te winnen. Al in de eerste ronde was duidelijk dat Ahmad voor de winst ging. Hij wist zo aanvallend te vechten dat zijn tegenstander geen antwoord had. In de tweede ronde had hij maar dertig seconden nodig voordat hij zijn tegenstander met een harde hoek knock out sloeg. Ahmad won zo overtuigend dat hij zelf geen centje pijn had na de wedstrijd. “Hoe ik me voel? Goed, ik zou nog wel een partij willen doen!”

Tabonon kickboksen wint met knock out
Foto credit: Jobsart Fotografie

Jeugdgala Wormer
En dag later was het de beurt aan de jeugd op het gala in Wormer. Dit was voor Tabonon de eerste keer dat zij met jeugdleden naar een wedstrijd ging. Kyra Schuchard mocht de spits afbijten. Ondanks haar zenuwen kon zij haar hoofd er goed bij houden. Helaas was haar tegenstander telkens iets sneller. Waar Kyra twee stoten gaf, kreeg ze er drie terug. Hierdoor wist ze haar wedstrijd helaas niet te winnen.

Patrick Bosch had geen last van zenuwen, hij heeft namelijk al eerder wedstrijden gevochten. Patrick kwam met mooie afhouders en stoten, maar doordat zijn tegenstander begon te clinchen kwam Patrick knel te zitten. Na drie ronden besloot de scheidsrechter dat de winst naar de andere partij ging.

Voor Mikel van der Kamp was dit zijn eerste partij. Dat hij er veel vertrouwen in had was duidelijk te zien. Zijn harde stoten en trappen hadden zoveel impact op de tegenstander dat deze aan het einde van de eerste ronde, na een harde knie van Mikel ging de tegenstander neer op de grond. Mikel heeft gewonnen op TKO (technische knock out).

Helaas had de tegenstander van Nicky Teters afgezegd, waardoor haar wedstrijd niet door kon gaan. Gelukkig dacht de organisatie goed mee en mocht Nicky samen met Kyra een demo partij laten zien aan het publiek. Zo heeft ook Nicky de kans gekregen om ervaring op te doen in de ring.

Tabonon jeugd kickboksers naar gala
Foto credit: Sjouke Douwma