Maatregelen rondom het coronavirus

Beste leden,

In overeenkomst met de richtlijnen van het RIVM, de Vechtsportautoriteit en het NOC*NSF hebben wij besloten om tot in ieder geval 31 maart ALLE groepslessen te schrappen. Vandaag, vrijdag 13 maart, worden de laatste lessen gegeven, daarna gaan alle locaties op slot. Wij begrijpen dat dit tot teleurstelling kan leiden, echter als Tabonon hebben wij de verantwoordelijkheid om veiligheid en de richtlijnen voorop te stellen. 

Wij houden jullie op de hoogte van verdere ontwikkelingen.

Het is een vreemde situatie maar juist op dit soort momenten zijn wij ervan overtuigd dat wij met elkaar er alles aan moeten doen om tot de beste oplossing te komen. Jullie mogen van ons dan ook de verantwoordelijkheid verwachten dat wij de adviezen van autoriteiten opvolgen.

Houd je mail, Facebook en Instagram in de gaten voor updates.

  • Heb je ziekteverschijnselen neem dan zo snel mogelijk contact op met je huisarts. 
  • Tot op heden hebben wij nog geen melding ontvangen van een positief getest lid. Ben je positief getest en heb je de afgelopen tijd getraind? Neem dan contact met ons op om verdere verspreiding te voorkomen.
  • Heb je vragen over een privéles of het inplannen ervan, neem dan contact op met je personal trainer.

 

 

Gerben: ‘Hoe mooi is het als je niet meer gevangene bent van je lichaam, maar je lichaam kunt brengen daar waar jij dat wil.

In 2017 begon ik met yoga en na twee jaar vond ik het zo fijn dat ik les wilde gaan geven. Ik ben een 200-uurs training gaan volgen in Amsterdam. Daar was ik een paar weekenden en een volledige week mee bezig. Ik leerde daar echt lesgeven, maar leerde ook bepaalde houdingen en waar ik op moet letten. Op een gegeven moment moest ik voor een groepje van drie personen lesgeven en dan sta je daar met een rood hoofd. Na een poosje begon dat te wennen en gaat het allemaal vanzelf. Uiteindelijk haalde ik mijn certificaat en in januari 2019 begon ik met het geven van lessen bij Tabonon.

Reden

“Ik zat op de universiteit en daar was ik soms bijna zeven dagen in de week mee bezig. Daarnaast was ik alleen maar aan het slapen. Ik wilde gewoon even wakker, maar niet aan het werk zijn. Een huisgenote van mij bood me aan om mee te gaan naar een yogales, want daar zou ik volgens haar echt tot rust komen. Het was meteen een goede klik en op die manier was ik al gauw meerdere avonden in de week bezig met yoga. Je doet wat met je spieren en je bouwt echt wat op. Je leert je lichaam sturen door middel van yoga. Er zijn veel verschillende soorten yoga, het is maar net wat bij je past en wat je fijn vindt.”

Vechtsportschool

“Yoga is met elke sport een goed idee. De yoga die we hier geven is voornamelijk gericht op stretchen van de spieren, kracht opbouwen in bijvoorbeeld armbalans en bewustwording van hoe je lichaam eigenlijk aanvoelt. Die combinatie probeer ik altijd in te zetten, want ik geloof dat dat een hele goede basis is voor kickboksen. Bij kickboksen leer je ademen en dat leer je met yoga ook. Door af en toe een uurtje te stretchen maak je de kans op blessures kleiner. Yoga naast het kickboksen is goed, voor zowel je lichaam als geest. Ontspannen doen we niet meer. Daar is yoga heel fijn voor.“

Ontspannen

“Het laatste kwartier van mijn les lig je in de mat en doe je een bodyscan. Dan probeer je echt de aandacht bij jezelf te houden. Zo is je hoofd niet bezig met dingen die je nog moet doen. Veel mensen die naar mijn les komen, die komen om flexibel te worden, maar blijven om te ontspannen. Mensen komen echt tot rust en laten alles even los. Ik geloof dat dat goed is voor iedereen, ongeacht wat je doet. Daarom vind ik het zo fijn dat we bij Tabonon aan yoga doen. In die zin ben ik ook het afgelopen halfjaar meer gaan focussen op het mentale deel. Het was in het begin meer stretchen en inspanning, maar dat was het dan ook. Nu probeer ik ook echt het ontspanningsgedeelte meer vorm te geven.”

Kickboksen

“Vooral in december en januari was ik fanatiek aan het kickboksen, dat is nu even wat minder. Ik deed niet mee aan de Matsuri, maar ik gaf wel een paaldansshow samen met een vriendin. Wel zou ik ooit mee willen doen aan de Matsuri. Alleen de klappen op mijn hoofd daar ben ik wat minder fan van, maar dat hoort er gewoon bij. Ik was nooit echt een typetje om te gaan kickboksen, maar ik dacht ik probeer het gewoon. Je stapt echt over een drempel heen, want iemand slaan vind ik echt niet leuk. Ik zeg nog steeds sorry als ik iemand goed geraakt heb. Toch ben ik wel benieuwd hoe de Matsuri zou gaan, maar ik heb nog veel trainingen nodig.”

Tabonon

“Het is een beetje als thuiskomen bij Tabonon. Er is ruimte voor iedereen en het is altijd gezellig. Het maakt niet uit hoe of wie je bent, daar wordt niet eens naar gekeken. Zelf kwam ik hier wel eens met Dance & Yoga Styles om yoga te doen met wat mensen van Tabonon. Uiteindelijk was er een nieuwe yogaleraar nodig en zo ben ik bij Tabonon binnengekomen. De hele sfeer is hier positief en het is ook een heel divers team. Dat maakt het leuk. Het is heel fijn dat ze bij Tabonon yoga aanbieden en vooral in deze drukke tijd. We zijn de focus op de mens een beetje kwijt. Dat stukje ontspannen vind je hier terug.”

Carrièredoelen

“Ik heb overal wel doelen. Bij yoga voel ik me nog niet altijd even zeker. Als ik een yoga les geef vraag ik me wel eens af of het wel fijn was. Dan hoor je even later dat het een hele fijne les was en dan vind ik dat ook nog moeilijk om te geloven. Daar de rust in vinden zou wel fijn zijn. Je wilt gewoon een goede les neerzetten. Als sporter zou ik nog veel willen doen, want ik heb van mijn 18de tot 28ste stil gezeten achter de computer. Ik heb de afgelopen drie jaar dingen gedaan die ik mezelf eerder niet zag doen. En er staan nog wel meer dingen op de planning. Zo hoop ik mee te doen aan de marathon van Zwolle, samen met de mensen uit de Tabonon groep en een Matsuri lijkt me ook wel wat. Mensen worden echt gelukkiger van sporten en als je weet dat je de controle hebt over je lichaam. Het zou mooi zijn als je niet de gevangene bent van je lichaam, maar je lichaam kunt brengen daar waar jij dat wil.

Ben jij enthousiast geworden? Gerben geeft 3x per week in Zwolle en 1x per week in Raalte yogales!

 

‘Dankzij mijn hond heb ik mijn vrijheid terug …’

Tijdens de Matsuri gaat de opbrengst van de bingo en collectebussen naar het project Veteranenhond van Hulp voor Helden. Lees hier het verhaal van Trevor en zijn hulphond Mister.

Door Jan Schoenman:

Nadenken

Het is 2006 als korporaal der eerste klasse Trevor Veira naar Afghanistan wordt uitgezonden. Hij werkt in de logistiek op onder meer het vliegveld van Kandahar en in Kamp Holland. “Net als zoveel collega-veteranen kijk ik met gemengde gevoelens terug op die uitzending. Enerzijds kon ik onder moeilijke omstandigheden doen waarvoor ik was opgeleid en heb ik werkelijke kameraadschap ervaren, anderzijds waren er ook minder plezierige dingen zoals raketinslagen en een vrachtwagenongeluk”, zo blikt Trevor terug. “Aan dat ongeluk heb ik ernstig rugletsel overgehouden. Ik heb nog wel mijn uitzending afgemaakt maar uiteindelijk moest ik in 2007 de dienst verlaten.”

Trevor gaat aan de slag bij MartinAir maar wanneer vanwege dat rugletsel in 2010 ook zijn benen gaan uitvallen, komt hij thuis te zitten om uiteindelijk in 2012 volledig afgekeurd te worden. “Het gevolg was wel dat, omdat ik lichamelijk steeds minder kon, ik steeds meer tijd kreeg om na te denken. Nachtmerries en flashbacks waren daarvan het gevolg. Bovendien had ik in die periode een heel kort lontje. Ik leefde op gespannen voet met de wereld, maar vooral met mezelf. Op een gegeven moment durfde ik amper nog naar buiten en kwam ik eigenlijk nergens meer. Een behoorlijk isolement dus.” Er wordt bij Trevor PTSS vastgesteld en samen met die ernstige rugklachten leidt dat tot een militair invaliditeitspensioen op zowel geestelijke als lichamelijke gronden.

Trevors’ partner Patricia (35) over die periode: “Ja, dat was een hele zware tijd. Je ziet dat het met je partner steeds slechter gaat, maar de zorg om onze drie kinderen en mijn eigen werk ging wel gewoon door. Ik kwam niet meer tot rust. We hebben hulp gezocht, maar dat heeft niet gebracht wat we ervan hoopten. Uiteindelijk werd ik actief bij de Stichting Veteranen Amsterdam en vooral het lotgenotencontact binnen het inloophuis van de Stichting heeft ons goed gedaan. Het was ook via die weg dat we voor het eerst hoorden van de Stichting Hulphond Nederland en het werk dat ze doen.” Eind 2012 benadert Patricia Hulphond Nederland en al snel wordt er vanuit de Stichting contact opgenomen. Er volgt een eerste kennismaking met Mister, een koningspoedel die op dat moment in opleiding is, en na afronding daarvan doet Mister op 16 mei 2013 zijn intrede in Huize Veira.

Hulphond

Hulphond Nederland leidt, als gezegd, ook honden op voor mensen die lijden onder PTSS. Dat kunnen (voormalig) militairen zijn, maar ook politiemensen, treinmachinisten of slachtoffers van (sexueel) geweld. Voor hen is de hulphond allereerst een ‘buddy’: iemand die er altijd voor je is, die aandacht geeft en die vertrouwd aanvoelt. Maar zo’n PTSS-hulphond is veel meer: hij kan de eerste signalen van een nachtmerrie waarnemen en daar adequaat op reageren. De hond maakt zijn baas wakker waardoor de nachtmerrie en de herbeleving stopt. Ook heeft de hond geleerd de opbouw van stress tijdig te herkennen. Als zijn baas een paniekaanval krijgt, trekt de hond hem weg uit die stressvolle situatie. De baas, in dit geval Trevor, leert samen met de hond opnieuw deel te nemen aan het maatschappelijk verkeer waardoor hun kwaliteit van leven enorm toeneemt. Ook Trevor heeft dat zo ervaren: “Ja, er veranderde veel met de komst van Mister, en dat gebeurde al heel snel. Omdat ik de hond zelf moet verzorgen, moest ik ook naar buiten om hem uit te laten. In het begin waren dat maar hele kleine rondjes, maar geleidelijk aan werden die groter. De eerste keer dat ik weer een supermarkt inging, was een enorme overwinning op mezelf!”

“Soms zie je de hond tijden niet, maar Mister registreert feilloos als ik onrustig wordt of gespannen raak. Ook in mijn slaap. Als ik nachtmerries heb, merkt hij dat en maakt hij me wakker. En als dat niet snel genoeg lukt, dan wekt hij Patricia die dan vervolgens mij wakker kan maken. Weet je, het is niet zozeer het stressniveau dat door de aanwezigheid van een hulphond daalt, maar je kunt gewoon zelf veel meer aan. Voor de komst van Mister zat ik dagenlang tussen vier muren en voelde ik me buitenspel gezet. Ik raakte als gevolg van PTSS in een isolement. Die PTSS is natuurlijk niet over, maar met Mister erbij durf ik de deur weer uit – dankzij mijn hond heb ik stukje bij beetje mijn vrijheid weer terug.”

Verzekering

Een PTSS-hulphond is een kostbare aangelegenheid want de opleiding, training en nazorg van één hond kost 21.000 euro. “Ja, dat is vreselijk veel geld. Maar het is wel iedere cent waard, want het is een wereld van verschil sinds Mister er is. Nu functioneren we weer als gezin. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik de kar niet meer in mijn eentje hoef te trekken maar bepaalde dingen rond Trevor aan Mister kan overlaten. Deze hond is voor ons een eerste levensbehoefte en ik zou het dan ook een hele goede zaak vinden als de overheid en de zorgverzekeringen de opleiding van deze honden zouden vergoeden. Dan zouden veel meer veteranen de beschikking over zo’n hond kunnen krijgen. Dat scheelt een hoop sociale en maatschappelijke ellende met alle financiële en emotionele kosten die daarvan het gevolg zijn”, concludeert Patricia.

 

Wil jij mensen zoals Trevor helpen? Kijk dan op www.hulpvoorhelden.nl/

‘Ik wilde ergens naar toe werken en zo kwam de Matsuri in mijn vizier!’

“Voor mijn werk bij de Landmacht heb ik de opleiding verpleegkunde moeten volgen. Tijdens deze opleiding zou ik 2,5 jaar niet op de kazerne komen. Om toch fit te blijven ben ik gaan fitnessen, maar ik merkte dat ik daar niet mijn voldoening uit kon halen. Ik wilde wat anders gaan doen. Mijn vrouw, Ellen, trainde bij een gym in Zwolle waar aan kickboksen gedaan werd, maar daar mistte ik iets. Daarom besloot ik langs West te rijden om een kijkje te nemen. Op dat moment waren ze nog druk bezig met verbouwen. Anneloes gaf mij een rondleiding en ik heb daarna besloten een proefles te nemen. Na de proefles was ik verkocht en ben niet meer weggegaan.”

Laagdrempeligheid

“Wat mij zo aanspreekt bij Tabonon is de saamhorigheid en gezelligheid. Ik kom op locatie Oost en West en merk op beide locaties dezelfde sfeer. Dat mistte ik bij de andere sportscholen. Iedereen verwelkomt je en laat weten hoe tof het er is. Aan de andere kant is Tabonon echt een plek met duidelijkheid en structuur. Die combinatie sprak mij heel erg aan.”

Matsuri

“Op een gegeven moment merkte ik dat ik er meer en meer plezier in kreeg. Ik begon te merken dat mijn conditie en kracht vooruit gingen. Daarom ging ik op zoek naar iets om naartoe te werken. Ik begon mijzelf ook af te vragen of een wedstrijd vechten wat voor mij zou zijn. Het traject naar een wedstrijd toe en de wedstrijd zelf maakte mij nieuwsgierig. Zo kreeg ik de Matsuri in het vizier en heb ik mij daar voor aangemeld. Het werken ernaar toe neem ik nu als meetpunt, zodat ik erachter kom of ik dit ook voor een echte wedstrijd zou doen. Dus ja, ik doe 7 maart mee!”

Thuis

“Ellen begon te merken dat ik met een goed gevoel thuiskwam en ik nodigde haar uit om eens te komen kijken. Ik wilde haar zeker niet weg hebben bij de andere gym, maar ook zij was op zoek naar meer. Om de sfeer van Tabonon te ervaren raadde ik haar aan om zonder mij een les te proberen, zo zou ze ook merken hoe laagdrempelig Tabonon is. Mijn vrouw probeerde een les van Anneloes en ze was meteen om. Wij trainen nu samen bij Tabonon en na een training proberen wij thuis nog eens de combinaties. Inmiddels is ze zwanger van ons tweede kind en heeft nog tot de helft van haar zwangerschap de trainingen gevolgd.”

Gastheerschap

“Bob vroeg mij of ik gastheer wilde worden van locatie West, want daar waren ze nog op zoek naar een gastheer. Met het drukke schema van thuis was het wat moeilijke te plannen, Ik zat met een studie en het gezin. Maar omdat we zelf niet uit Zwolle komen leek het mij een goede stap om een sociaal netwerk op te bouwen. Dus waarom ook niet?  Wat ik vooral leuk vind aan het gastheerschap is om nieuwe mensen over een drempel heen te helpen. Ze weten totaal niet wat ze kunnen verwachten en dan kun je ze mooi vertellen wat wij als Tabonon doen. Je ziet ze blij vertrekken en willen graag nog een keer komen. Dan heb ik mijn doel bereikt. Ik ben gastheer op de woensdag. Er is dan aardig wat jeugd aanwezig. Tijdens de les voeg ik mij bij de ouders om een praatje te maken en dan gaat het niet alleen over het kickboksen. Mede hierdoor zijn wij voor het kerstgala een drankje wezen doen bij Judith. Dat is de gezelligheid die er is en dat helpt ook bij de sociale aarding in Zwolle.”

Toekomst

“Ik ging van de kazerne naar de opleiding verpleegkunde die ik inmiddels met goed gevolg heb afgerond. Het was af en toe best pittig om een studie, gezin en het trainen te combineren. Vanaf eind maart ben ik weer terug op de kazerne en zal mede door de studie wat minder te zien zijn op de woensdag en bij de trainingen. Maar ik blijf zeker actief. Tabonon is voor mijn vrouw en mij echt ons ding geworden. We vertellen elkaar altijd enthousiast over de les. Ik probeer Tabonon ook wat  bekend te maken in de straat. Zo is mijn overbuurman begonnen met zijn kleine, die doen ouder-kind trainingen op zaterdag. Zelf traint hij ook op donderdag en wil hij nog meer lessen gaan volgen. Ook een andere buurman is erg nieuwsgierig geworden. Ik ben echt heel enthousiast en de sfeer is gewoon top.”

Hardloopgroep

“Ik bleef niet alleen door het kickboksen fit, ook door het hardlopen en fietsen. Ik had mij ingeschreven voor de Stadshagenrun. Bob had dat te horen gekregen en vroeg of ik daar iets voor wilde organiseren. Het was allemaal last-minute, maar we zijn met een goede groep daar heen gegaan. Van tevoren verzamelden we bij Daphny thuis om wat te eten en drinken. Iedereen was enthousiast en bood aan om te helpen. Het was een geslaagd evenement en Bob vroeg of ik hier verder in wilde gaan. Zo kunnen we in 2020 vaker zulke evenementen gaan doen. Dit levert natuurlijk een stuk saamhorigheid op tussen de verschillende locaties. Iedereen is welkom, er zijn geen verplichtingen en het is een extraatje om je training naar een hoger niveau te tillen.

Klinkt dit als een uitdaging voor jou en wil je eraan meedoen? Stuur een mail naar Jeroen: hardlopen2020@gmail.com

Ricardo: ‘Ik weet wat kickboksen voor iemand kan doen.’

Al anderhalf jaar loopt Ricardo bij Tabonon rond als stagiair. Hij begon met het assisteren bij lessen, maar inmiddels is hij onder andere assistent-trainer bij de jeugdwedstrijdgroep en geeft hij zijn eigen lessen. Nu komt hij voor 9 uur in dienst om zichzelf verder te ontwikkelen als assistent-trainer en trainer. Daarnaast zal hij ook zijn 5 uur stage blijven lopen en de verschillende lessen blijven geven die hij al gaf.

“Anderhalf jaar geleden kwam ik bij Tabonon terecht na al een jaar aan kickboksen gedaan te hebben. Daar was voor mij geen mogelijkheid om stage te lopen en bij Tabonon kon dit wel. Daarom besloot ik hier te gaan trainen. Voor mij was het eerste jaar vooral gewoon lessen geven en dat maakte mij meteen enthousiast. Dit jaar ben ik vooral bezig mij te richten op het worden van trainer. Op dit moment assisteer ik ook bij de jeugdwedstrijd groep en daar komt zoveel meer bij kijken. De competitie en de wedstrijden, dat is waarom ik verliefd ben geworden op deze sport. Bij de jeugdwedstrijdgroep kan ik mijn eigen ervaringen en dingen die ik geleerd heb overbrengen. Naast de jeugdwedstrijdgroep geef ik ook andere lessen. Dat ik nu de kans krijg om hier naast mijn stage negen uur te gaan werken vind ik heel vet!”

Persoonlijke ontwikkeling

“Zo lang mensen het leuk vinden om te trainen en om te leren ben ik blij. Of je nu als ouder en kind, gevorderde of voor een proefles komt, het is allemaal op een eigen manier hartstikke leuk. Zelf weet ik heel goed wat voor uitwerking kickboksen op je kan hebben als persoon. Mij heeft het op persoonlijk vlak ook heel erg geholpen. Voor nu wil ik mij focussen op het worden van een goede trainer en het vechten van wedstrijden. Doordat ik nu negen uur kan werken leer ik me ook als trainer steeds meer ontwikkelen. Op de lange termijn wil ik graag leren voor Psychomotorische Therapeut. Zo kan ik mensen helpen in hun persoonlijke ontwikkeling en bezig zijn met dat wat dieper is dan kickboksen. Dat vind ik zelf heel vet, dat is iets wat echt bij mij past. De uitdaging om een deel te kunnen zijn van iemand zijn persoonlijke ontwikkeling is wat mij het meest raakt.”

Wedstrijden

“Na mijn komst bij Tabonon werd ik al snel naar de gevorderde groep geplaatst. Dat was in het begin echt knokken, want ik had nog weinig ervaring. Die vechtersmentaliteit zat al wel in mijn karakter. Ik herinner mij de eerste keer bij de wedstrijdgroep nog goed. Daar kwam ik terecht bij alle grote jongens, dat vond ik heel spannend. Tijdens mijn eerste training heeft Wim me neergeslagen, haha. Het was spannend, maar ook zo vet! Sindsdien is het heel snel gegaan. Vier maanden na mijn eerste training heb ik mijn eerste wedstrijd gevochten in Stadskanaal. Ondertussen heb ik acht wedstrijden gevochten en de C-klasse gehaald. Ik wil niets liever dan nog verder, ik wil de A-klasse halen. Mijn droom is om op Glory te vechten. Het vechten van MMA-partijen lijkt me ook leuk, maar eerst focus ik me op het kickboksen. Voor nu wil ik gewoon vechten, winnen, klasses halen en uiteindelijk de beste worden.”

Les geven

“Ik ben iemand die probeert om je echt iets te leren. Bijvoorbeeld kracht- en conditie, dat is een pittig uur waar je hard moet werken. Tijdens zo’n uur zal ik altijd proberen om er iets in te stoppen waar je iets van kunt leren. Je zult nooit mijn les uit lopen en denken: ‘vandaag heb ik niks nieuws geleerd’. Je zult altijd iets meekrijgen, een focus. Ik houd zelf ook van de technieken en dat doorgeven aan anderen vind ik mooi om te doen.”

Wat maakt Tabonon?

“Het antwoord dat je nu krijgt is een heel standaard antwoord dat iedereen geeft. De gezelligheid en sfeer maken Tabonon. Het feit dat iedereen dat als antwoord geeft laat zien dat Tabonon daarop gebouwd is. Wil je een keer per week trainen om fit te worden en voor de gezelligheid? Dan is Tabonon wat voor jou. Als je hier komt met dromen om in de A-klasse te komen met een team waar je op kunt bouwen, dan is dit ook voor jou. Het draait hier om veiligheid en gezelligheid, de echte kernwaarden van Tabonon. De dingen die ik hier leer vind ik belangrijk en zijn als een soort code waar je bij leeft. Zelf heb ik ervaren wat dat je kan leren voor de rest van je leven. Dat wil ik doorgeven aan anderen. Tabonon heeft iets sterks neergezet waar iedereen kan krijgen wat hij wil. Dat maakt Tabonon.”

Je zult mij meer gaan zien bij Tabonon, dus kom eens een uurtje bij mij trainen!

Emiel: ‘Ik wil er gewoon alles uit halen wat er in zit.’

Emiel (25) is in de drie jaar tijd dat hij bij Tabonon werkt een bekend gezicht geworden. Wat begon met één uurtje lesgeven in Raalte ontwikkelde zich verder naar achttien uur. Sinds februari is Emiel voor 32 uur in dienst bij Tabonon.

“Ruim vier jaar geleden kwam ik voor mijn studie in Zwolle wonen. Voorheen moest ik met het openbaar vervoer elke dag op en neer naar Apeldoorn reizen. Van deur tot deur was ik al gauw anderhalf uur kwijt. Toen ik in Zwolle kwam wonen, hield ik ineens veel tijd over. Ik heb altijd al interesse gehad in vechtsport. Voornamelijk keek ik altijd filmpjes terug van de oude K1. Eenmaal wonend in Zwolle was ik van plan om één of twee avonden in de week te gaan kickboksen. Dit mislukte direct al in de eerste week. Week in week uit stond ik vrijwel elke dag op de mat en soms was ik meerdere uren aangesloten aan het trainen. Daar ben ik eigenlijk nooit mee gestopt, elke dag ben ik bezig met de sport. Nu ik zoveel bij Tabonon werk is dat ook makkelijk, want ik kan zelf bepalen op welke momenten ik train. Daarnaast is kickboksen voor mij echt een uitlaatklep. Als ik op de mat sta dan kan ik alles daaromheen vergeten en echt puur focussen op de sport. Daarnaast hou ik gewoon van een potje knokken en hier kan dat ook gewoon, zo lang er onderling maar respect is. Tabonon en kickboksen hebben mij de laatste jaren echt gevormd tot wie ik nu ben.  Als ik terugdenk aan het moment dat ik hier voor het eerst binnenstapte en hoe ik nu ben dan ben ik enorm veranderd. Er lopen op de sportschool zoveel inspirerende collega’s en leden rond en ik leer elke dag weer bij.’’

Bloed, zweet en tranen

“In de eerste vier maanden trainen heb ik mijzelf snel de basis eigen gemaakt en al snel mocht ik door naar de gevorderden groep. Toen Hanieh, de eigenaresse, terugkwam van haar wereldreis had ik geen idee wie zij was. Al die tijd dacht ik dat Wim, Trudy en Daphne samen de sportschool runden. Op een avond was ik aan het trainen en kwam Hanieh de mat op lopen en vroeg of iemand bij de wedstrijdgroep mee wilde trainen, want daar hadden ze een oneven aantal. Ik heb geen moment gewacht en heb mijn kans toen gegrepen. Na een uurtje klappen incasseren van de vechters en weinig uitdelen, was ik moe maar wel voldaan. Aan het einde van de les zei Hanieh dat ik mocht blijven trainen in haar groep, daarna heb ik vrijwel nooit meer een les gemist. Na veel uren trappen en stoten incasseren begon ik er steeds meer uit te delen en na een jaar hard trainen volgde mijn eerste wedstrijd.’’

Taken

“Van de 32 uur die ik voor de sportschool werk, sta ik voornamelijk op de mat om groepslessen en personal training te geven. De overige uren worden gevuld met andere taken. Naast mijn lessen zal ik ook helpen met het organiseren van het jeugdkamp aankomende zomer en zit ik in het Matsuri 6.0 team. Daarnaast neem ik de taak van Daphne over om alle stagiaires binnen Tabonon te begeleiden. Bob (onze wedstrijdtrainer) en ik willen de wedstrijdgroepen naar een hoger niveau tillen. Zelf richt ik me op de jeugdwedstrijdgroep, zodat we steeds meer en voornamelijk betere jeugdvechters krijgen. Nu lijken ze nog jong, maar over een aantal jaar zijn dat de vechters die uit gaan komen voor onze sportschool en waar ik  dan zelf waarschijnlijk mee train.’’

Scholing

“De kernwaarde die mij het meeste aanspreekt binnen Tabonon is professionaliteit. Om het niveau van de sportschool in zijn geheel om hoog te brengen is ook scholing nodig. Zo trainen we elke week met een aantal trainers bij meervoudig wereldkampioen, Faldir Chahbari in Apeldoorn en komt Martijn de Jong (eigenaar van Tatsujin MMA) elke maand een trainers training verzorgen aan een groep trainers. Deze mannen kennen de fijne kneepjes van het vak en ik probeer zo veel mogelijk van hen te leren en vervolgens door te spelen naar mijn eigen leerlingen. Begin mei vertrekken we met een aantal leden en trainers van Tabonon naar Thailand voor een trainingskamp van 3 weken, daar hoop ik veel te leren van de Thaise trainers. De komende maanden wil mezelf ook meer gaan focussen op sport specifieke krachttraining en meer kennis op te doen over de juiste voeding die je nodig hebt om het maximale uit jezelf te kunnen halen.’’

Niveau

‘’Dit jaar wil ik mijn eerste partij in de B-klasse gaan draaien. In de N-klasse heb ik maar 3 wedstrijden gevochten en in de C-klasse staat de teller op 6 wedstrijden. Voordat ik naar de B-klasse ga wil ik eerst nog veel winnen in de C-klasse en één of twee partijen vechten in Thailand. Ik wil vooral niet te snel doorstomen naar de volgende klasse, want eenmaal daar is er geen weg meer terug. In de B-klasse is iedereen serieus bezig met de sport en kom je geen pannenkoeken meer tegen. Dat wat ik doe, wil ik altijd goed doen. Zo probeer ik te trainen en te vechten, altijd het maximale uit jezelf halen. Op deze manier probeer ik mijn leerlingen en jeugdvechters ook te begeleiden.’’

Doelstelling

‘’Hanieh vraagt ons vaak om doelen te stellen en waar we over vijf jaar willen staan. Ik vind dat zelf altijd lastig om te zeggen. Ik zou over 5 jaar graag mijn geld willen verdienen met vechten, maar dat klinkt nog zo ver weg. Zelf ben ik meer van korte termijn doelstellingen. Voor nu wil ik eerst nog veel winnen in de C-klasse voordat ik door stroom en hoop ik vooral nog veel te leren over de sport en dit ook terug te laten komen in de lessen die ik geef.”

Rolmodel

“Voor de jeugd die bij ons traint wil ik graag een rolmodel zijn. Ik merk ook dat veel jeugd tegen mij opkijkt, omdat ik al zo’n lange tijd aaneengesloten train en wedstrijden draai. De ervaringen die ik in deze tijd heb opgedaan probeer ik ook aan onze jongste leden mee te geven. Naast dat ik ze goed wil leren kickboksen, vind ik het belangrijk dat ze bepaalde normen en waarden mee krijgen. De jeugd luistert altijd goed naar mij dus ik krijg ook de kans om dit te doen. Het mooiste om te zien vind ik hoe veel kinderen kunnen opbloeien op onze sportschool en gewoon zichzelf kunnen zijn. Dat de kinderen steeds sterker in hun schoenen gaan staan dankzij het kickboksen vind ik gaaf om te zien. Plezier tijdens het bewegen en op een respectvolle manier met elkaar omgaan staat bij mij voorop in de jeugdlessen. De jeugdlessen zijn altijd goed gevuld en ik geef ze altijd met veel plezier.

Tot op de mat! Osu.

Bob: ‘Als ik iets doe, dan doe ik het goed.’

Bob Sangers, de personificatie van duidelijkheid en structuur. Je kent hem als pionier van Tabonon, trainer en samen met zijn vrouw Anneloes als het gezicht van Tabonon West. Maar binnenkort is Bob overal te vinden. Als ‘operational manager’ gaat hij vanaf januari fulltime aan de slag om, samen met het team, Tabonon naar een hoger niveau te tillen.

Bob is al jarenlang een synoniem van Tabonon: “Ik train al sinds 2006 bij Tabonon. Anneloes was nog eerder. Na een workshop was ze gelijk verkocht. Ik kwam terug uit Afghanistan en toen vroeg Anneloes: ‘Ga je mee trainen? En toen ben ik nooit meer gestopt.’ Ik ben direct veel gaan trainen en na anderhalf/twee jaar ben ik wedstrijden gaan doen. Maar het was minder dan ik zou willen. Dat kwam door mijn werk bij Defensie wat fysiek ook veel vroeg. Daarbij was ik simpelweg veel van huis. Dan kom je terug van een oefening en ga je gelijk door met trainen. Op een gegeven moment ben ik ook les gaan geven. Ik kon niet altijd structureel lesgeven omdat ik veel weg was. Dat vond ik jammer want als ik iets doe dan wil het goed doen. 100% procent voor inzetten. Zo geef ik ook training. Daar zie je mijn ervaringen van Defensie ook wel terug. Hard werken en geen gezeik. Ervoor zorgen dat iemand het maximale uit zichzelf haalt.”

De volle 100%

Na 17 jaar bij Defensie kiest Bob er nu voor om die volle 100% voor Tabonon in te zetten.
Bob speelde al veel langer met het idee om fulltime Tabonon te gaan werken en nu is de mogelijkheid daar. Door de enorme groei van Tabonon is er een behoefte ontstaan aan een reorganisatie met een professioneel team. Bob: “We willen alles goed vastleggen zodat we gezond verder kunnen groeien. Ik ben nogal gestructureerd ook dankzij mijn werk bij Defensie dus ik houd ervan als alles goed staat. Van een kast netjes inrichten tot map-systemen en een nieuw voorraadsysteem.”

Wat doet een operational manager van Tabonon?

“Samen met Daphne en Anneloes ga ik alle (56) medewerkers aansturen. Ik ga bijvoorbeeld de 25 kickbokstrainers aansturen, het achtkoppige MMA-team en de personal trainers. Ik ga ook alles regelen rondom de wedstrijdgroep, Van A tot Z. Van de matchmakers aansturen en de wedstrijdvechters voorbereiden. Daarnaast kan ik mijn talent voor structuur inzetten voor administratie, klussen, onderhoud en het implementeren van nieuwe projecten zoals het voorraadsysteem. Naast dit alles blijf ik gewoon lesgeven en ga ik bovendien lesgeven op alle locaties. Zodat ik overal signalen kan opvangen.’ Zo kan Hanieh zich meer gaan richten op de strategie, beleid, acquisitie, opleiden van het team (zowel vechters als personeel) en samenwerkingen van Tabonon.”

Van team naar team

“Ik vind het lastig om Defensie los te laten. Vanaf mijn 17ezat ik daar al. Waarom ik het wel kan? Ook al lijkt het op het eerste gezicht niet zo, ik zie veel overeenkomsten tussen Defensie en Tabonon. Een hecht team. Mensen die je niet alleen ’s ochtends even groet en ’s middags weer gedag zegt. Maar een groep mensen met wie je verder gaat. Bij Defensie zijn je collega’s ook je vrienden, je zit best bij elkaar op de lip en je trekt met elkaar op. Ik was bang om dat teamgevoel te missen maar dat hechte team voel ik hier juist ook. Dat je niet alleen maar met elkaar werkt maar echt samen dingen deelt. Door die overeenkomst kan ik nu deze stap nemen en Defensie loslaten.

Daarnaast zijn Anneloes en de kinderen natuurlijk ook blij dat ik niet meer naar het buitenland hoef te gaan. Nu kunnen we samen werken aan het professionaliseren van Tabonon. Anneloes weet er meer van dan ik, zij werkt er al veel langer. Dat maakt dat we er ’s avonds over kunnen praten. We hebben gedeelde passie in sporten en in werk.”

Wat zijn je doelen in je nieuwe rol?

“Eerst gewoon goed beginnen. Ik mag gaan genieten van mijn nieuwe rol. Ik wil nog meer uitbouwen hoe we nu bezig zijn, de groei voortzetten en daar een onderdeel van zijn. Maar ik vind het wel belangrijk dat Tabonon, Tabonon blijft ondanks de groei. De kernwaarden en kwaliteit gaan boven groei. Maar omdat Tabonon zo gegroeid is, is er plek voor mij gekomen om fulltime te komen werken en mag ik onderdeel zijn van de toekomst van Tabonon.”

Searske: Leren en ontwikkelen

Searske is trainer en coach op het gebied van leiderschap, voor groepen, teams en individuen met werkgerelateerde vragen. Mensen die worstelen in hun werk omdat het niet loopt zoals ze dachten of omdat ze niet aan eisen kunnen voldoen. “Ik vind het heel erg leuk om mensen iets over zichzelf te leren, om ze te zien groeien en te zien dat ze er blijer van worden. Dat ze de worsteling overkomen, datgene wat ze dwars zit. Ik ben altijd nieuwsgierig naar wat maakt dat iemand doet wat hij doet? Ontwikkeling is een basiswaarde voor mij. Dat is ook wat ik zelf doe: Ik wil altijd iets nieuws, groeien en verbeteren. Dat doe ik ook met kickboksen, ik wil graag leren, beter worden.”

Waarom Tabonon?

“Tabonon past daar goed bij. Luisteren naar de leden, altijd op zoek naar ontwikkeling en verbetering. Daarbij sta ik achter de kernwaarden en de slogan: ‘vechtsport voor iedereen’. Ik ben erg voor inclusiviteit, dat je je aanpast aan elkaar. Je doet het tenslotte samen. Ik ben dan ook graag ambassadeur omdat ik daar in geloof. Samen zoeken naar de kracht van mensen. Wat vinden ze leuk en hoe kun je dat inzetten? Iedereen is welkom op zijn eigen manier zolang je die kernwaarden respecteert. Ik draag dat graag uit.

Ik heb ooit een workshop boksen gehad tijdens mijn opleiding. Toen dacht ik al: ‘Wat een leuk spelletje is dit. Dat zou ik wel een keertje willen doen.’ Maar daar was toen geen tijd voor in mijn agenda en mijn hoofd. Toen ik stopte met wat destijds mijn werk was had ik er opeens wel tijd voor. Bovendien was dat een spannende tijd van onderzoeken en experimenteren. Wat wil ik wel en niet en wat past bij mij? Ik kwam toevallig terecht bij de Tabonon site. Ik nam een proeflesje en vervolgens al heel snel een onbeperkt abonnement. De eerste keer was wennen. Met die grote handschoenen aan moesten we schaduwboksen en ik dacht: ‘Wat sta ik hier te doen?’ Maar ik vond het ook óntzettend leuk. Dat je met z’n tweeën kan kijken of je op een hoger niveau kan komen, elkaar stimuleren, motiveren om het beter te doen. Zonder elkaar lens te slaan. Daarom vind ik de zaktrainingen ook minder leuk. Een zak zegt nooit ‘kom op’, ‘ let op dit’.
Ik vond de sport al leuk maar ik voelde mij ook gewoon heel welkom. Mensen die je helpen, die je meteen warm onthalen. Lessen voelde voor mij veilig. De eerste drie lessen kreeg ik van Roos en zij is heel validerend: ‘goed zo, kom op’. Het hielp mij om te bedenken dat ik hier mag zijn, ik mag leren, ik mag proberen en ik mag oefenen. Op een andere plek was dat misschien te spannend geweest.

Abassadeurs

Vanuit Hanieh kwam de wens voor de ambassadeurs van Tabonon. Ze wilde input vanuit leden op een structurele wijze. Een feedbackloop. Mensen die mee kunnen denken. Die ook gewoon in de kleedkamer zitten met andere leden. Ik wilde graag iets voor de sportschool doen omdat ik zo achter de missie sta. Het is zo veel leuker om dingen te doen waar je hart achter zit. Maar ik vond het ook lastig want ik ben niet iemand die coördineert en organiseert. Ik houd wel van brainstormen en ideeën. Hanieh zei: ’Dat hoeft ook niet, doe gewoon jou stuk, waar jouw energie zit. Wat jij leuk vindt.’ Zo zijn we gestart en zo hebben we ook andere mensen gezocht. Waar zit je energie? Waar zitten mensen hun kracht. En doe dat.

Bovendien vind ik het leuk om mee te denken: waar gaan we heen, waar zitten de problemen? De input wordt ook gewaardeerd. Er worden echt stappen gezet. En dat is heel gaaf, dat je dingen terug ziet van jezelf zoals het nieuwe uur ‘Leren Sparren’. We hebben ook echt nog wel een slag te halen. Dat mensen weten wat we doen en dat ze bij ons terecht kunnen. Zodat ook hun input meegenomen wordt.
Ik voel mij ook letterlijk ambassadeur, zeker ook naar buiten toe. Omdat ik mezelf heel erg thuis voel hier maar ook zie hoe er met anderen omgegaan wordt. Zo ben ik en daar sta ik voor.”

De ambassadeurs bij Tabonon zijn de ogen en oren van de leden bij Tabonon. Heb jij ideeën, vragen of opmerkingen? Mail naar ambassadeurs@tabonon.nl

Gastvrouw Marloes: Iedereen is welkom

Ik ben Marloes van Vilsteren, ben 33 jaar en woon in Raalte. Toen Tabonon nog in Holtenbroek zat ben ik daar begonnen met het volgen van privé-trainingen bij Hanieh. Daarna heb ik ook meegetraind bij het dames uur. Helaas moest ik hiermee stoppen vanwege gezondheidsproblemen. Deze problemen bleven aanhouden, waardoor ik met pijn in mijn hart moest stoppen als hairstylist!

Gastvrouw in Oost

Ze zochten bij Zwolle Oost nog een gastvrouw. Dat leek mij wel leuk maar ook erg spannend. Ik werd gelijk goed ontvangen door de gastvrouw en voelde mij gelijk op mijn gemak. Dit heb ik destijds 2 avonden in de week gedaan. Toen volgde voor mij een re-integratie traject, waardoor ik na 6 maanden helaas moest stoppen als gastvrouw.

Gastvrouw in Raalte

Maar toen 2 jaar geleden Tabonon een locatie kreeg in Raalte ben ik daar wéér gastvrouw geworden. Het is zo fijn om weer in een team te komen werken. Dit vind ik zo leuk, dat ik aan Hanieh heb gevraagd of ik ook niet reclame van Tabonon op mijn auto mocht. Zie je die leuke Fiat 500 rijden? It’s me! Ik vind het erg leuk om nieuwe leden te ontvangen en te verwelkomen. Van jong tot oud. Het is gezellig om te doen en daarnaast vind ik het leuk om nieuwe mensen te ontmoeten. En iedereen is welkom. Met het team gaan we ook vaak op uitjes en vergaderen. Ik vind het ook altijd erg leuk om met evenementen zoals de Matsuri te helpen. In Mei 2018 ging Tabonon naar Thailand om te trainen. Dit leek mij super tof alleen kon ik niet mee om te trainen. Dit was geen probleem en ik ben toch mee gegaan, het was echt super tof!

Voor de locatie Raalte zorg ik voor de huishoudelijke producten en voor de kleding en materialen zodat ze op voorraad zijn. Het is ook super leuk om de nieuwe gastvrouwen/ heren in te werken. Op donderdag ben ik op locatie Raalte gastvrouw heb dan de koffie en thee voor jullie klaar staan. Tot dan!